ابراهیم جفره

زندگی هم مثل شطرنج است. بعضی حرکت‌ها را برای بردن انجام می‌دهی،بعضی حرکت‌ها را هم برای این که جریان بازی ضروریشان کرده، برای این که صحیحند، و می‌بازی.

عشق نوعی میلاد است. پس اگر <<پس از عشق>> همان انسانی باشیم که <<پیش از عشق>> بودیم،به این معناست که به قدر کافی دوست نداشته ایم. اگر کسی را دوست داشته باشی،با معناترین کاری که می‌توانی به خاطر او انجام بدهی ،تغییر کردن است! باید چندان تغییر کنی که تو از تو بودن به در آیی.

شریعت می‌گوید: (( مال تو مال خودت،مال من مال خودم.) ) طریقت می‌گوید: (( مال تو مال خودت،مال من هم مال تو.) ) معرفت می‌گوید: ((نه مال منی هست،نه مال تویی.) ) حقیقت می‌گوید: (( نه تو هستی،نه من) )