فهیمه ف

غیب آموز: چرا نمی‌تونین تحمل کنین که هر دومون حق داشته باشیم؟ رئیس: خب برای اینکه من یه چیزی میگم و شما یه چیز دیگه -خب که چی؟ +حقیقت مسلما یا اینه یا اون و نه هردو. یا اینکه… یا اینکه حق با شماست و من اشتباه می‌کنم ، یا اینکه من حق دارم و شما اشتباه می‌کنید -حقیقت شما نمی‌تونه حقیقت منو بپذیره؟ +مسلما نه.

گاهی بزرگترین دلتنگیِ ما از دوریِ عزیزانمان، احساسی است که آن‌ها درباره خودمان به ما می‌دادند.

آلن از آن آدم هایی نبود که به آنچه ممکن است در آینده ی خیلی نزدیک اتفاق بیوفتد امید ببندد (چه رسد به اینکه از آن بترسد). پیش بینی کردن چه فایده ای داشت؟