@Razhan
همانجا که درآن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است
امتیاز
دنبال‌کننده
دنبال‌شونده
نقد
نقل‌قول
انگار در ته افق چیزی انتظارش را می‌کشید: جهانی دفن شده زیر لایه ای از یخ ، جهانی سفید و برهوت،بی انسان و بی زندگی. رژین از دو پله پایین رفت. فکر می‌کرد: -بگذار برود! بگذار برای همیشه ناپدید شود! - دور شدنش را تماشا می‌کرد،انگار توانسته بود طلسمی را که کالبد رژین را از وجودش تهی می‌کرد با خود ببرد. .
برای این کتاب امتیاز ثبت کرد.
برای این کتاب امتیاز ثبت کرد.
این کتاب به قفسه اضافه شد.
این کتاب به قفسه اضافه شد.
برای این کتاب امتیاز ثبت کرد.
اگر ماری موفق می‌شد بدون اینکه مرا در آغوش بگیرد از کنار من رد بشود آن وقت تنها یک راه برایم باقی می‌ماند ، خودکشی.
پدر گفت: دارم اینجا می‌پوسم. باید از این خراب شده بروم. گفتم: کجا می‌خواهی بروی؟ گفت: نمی‌دانم ، هر کجا غیر از اینجا ، «یک جای دیگر». گفتم: برای تویی که نمی‌توانی فراموشش کنی هیچ جا «یک جای دیگر» نمیشود.
