samar

«تراژدی انتقام» شکلی از تراژدی است که در ادبیات انگلستان در دوره الیزابت محبوبیت بسیار داشت. در این نوع تراژدی انتقام یک بزه در طی نمایش از بزهکار گرفته میشود و هر دو طرف کسی که مرتکب بزه شده و کسی که در پی انتقام است محکوم به مرگ هستند. بارزترین نمونه این تراژدی »هملت «اثر ویلیام شکسپیر است و مهمترین ویژگی این تراژدی سالخیهای خونین ً آنان و ارائه تحلیلی غم بار از رخدادهایی اساسا هولناک است بنابراین از عبارت «تراژدی خون» برای وصف آن استفاده میشود.

عشق زاینده ی شگفتی هاست.

جانکاه‌ترین غصه‌ها هرگز به زبان اشک بیروننریزند.

اخبار ناخوش چابک‌تر از خوشی‌ها به پرواز درآیند.

اخبار ناخوش چابک‌تر از خوشی‌ها به پرواز درآیند.

چون بخت را سر ستیز است که را رای صلح است؟

آن که زیاده از پیش بر من مهر ورزد همانا، یا بر من بد کرده و یا خواهد کرد.

آن که زیاده از پیش بر من مهر ورزد همانا، یا بر من بد کرده و یا خواهد کرد.

آدمی رضایت همگان با خویش همراه نتواند کرد.

چون توفان به راه افتد آن موج‌های بلند را واژگون سازد، لیک آب‌های زیرین در عمق، کار خویش کنند.

عاقلان زیر و بم سنجند، زمانی درخور یابند دست به مخاطره زدن نه کار خردمندان است.

خداوند خود پوشاننده ی آن است که او را گوری نیست.

شرارت، فلاکت زاید.

هرگز مانند زمان هایی که دیوانه ام، سلامت نیستم.

آسایش، جز در تصاویر یافت می‌نشود.

شب بدکاره ای قاتل است که نخواهد کس جرمش را ببیند.

عشق ورزیدن و همان گاه بیم داشتن دومهم اند که در مخیله ی زنان نگنجند.

روحی که در فردوس تقدیس اش باید کرد تنها در آن چه از آن منع شده لذت می‌جوید و در گذرگاه خاردار آن که مانع خوشبختی است سرگشته گام می‌زند.

سخت است که شمار زیادی را محرم راز خویش بدانی چرا که باور دارم مردمان راز خویش نیز نهان داشتن نتوانند.

گزند چون نابگاه باشد بیش آسیب زند