niloofar

کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را میداد که هیچگونه رضایت خاطری از ان نداشت. کتاب به عنوان یک شی خاص هم برای او معنای خاصی داشت: دوست داشت کتاب زیر بغل در خیابان‌ها گردش کند. کتاب برای او به منزله ی عصای ظریفی بود که ادم متشخص قرون گذشته به دست میگرفت کتاب او را به کلی از دیگران متمایز میساخت…

ادمی به ضعف خویش اگاهی دارد و نمیخواهد در برابرش مقاومت ورزد بلکه خود را به ان تسلیم میکند ادمی خود را از ضعف خویش سرمست میکند میخواهد هرچه ضعیف‌تر شود میخواهد در وسط خیابان جلوی چشم همگان در هم فرو ریزد میخواهد بر زمین بیافتد و از زمین هم پایین‌تر برود

وقتی ادم خود را تلف شده احساس میکند از همان وقت فاتحه اش خوانده شده است نسلهایی که خود را هدر یافته نمی‌یابند جز کثافت چیزی نیستند

بزرگترین نیروی فکری بشر حماقت است باید در مقابل ان سر تعظیم فرود اورد و به ان احترام گذاشت چون همه جور معجزه ای از ان ساخته است