هواهای نفسانی آدمی را به هر سو می‌کشاند. اما چون سپری شد شما را چه می‌ماند؟ عذاب وجدان و اضمحلال روان. شادمانه می‌رویم و غمین بازمی‌آییم و خوشی‌های شام، اندوه بامداد است. این چنین، کام دل اول خوش می‌آید؛ اما عاقبت می‌آزرد و می‌کشد.
تقلید عیسی مسیح، کتاب اول فصل هجدهم
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
parham-nasa
‫۱۳ روز قبل، چهار شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۹