زندگی چون یار است؛ خیالش را در سر می‌پروریم و به خیالش دل می‌بندیم. نباید بکوشیم آن را زندگی کنیم: همچون پسرکی خود را به درون سفاهت پرتاب خواهیم کرد؛ البته نه یکباره. در زندگی همه چیز خرده خرده به تباهی می‌گراید. پس از ده سالی دیگر رویاهایمان را بازنمی‌شناسیم، انکارشان می‌کنیم و چون چرنده ای برای دمی چریدن زندگی می‌کنیم و کسی چه می‌داند که آیا از وصلتمان با مرگ، جاودانگی آگاهانه مان زاییده خواهد شد یا نه؟
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
parham-nasa
‫۱۰ روز قبل، چهار شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۹