خورخه لوییس بورخس

اول فکر کردم « این قصر خدایان است» . اتاق‌های نامسکون را کاویدم و حرفم را اصلاح کردم: « خدایانی که آن را ساخته اند، مرده اند. » به ویژگی هایش توجه کردم و گفتم: « خدایانی که آن را ساخته اند دیوانه بوده اند» .

چهل سالگی را که پشت سرگذاشتی هر تغییری نمادی‌ست انزجار آمیز از گذشت عمر. / داستان: الف

آدمی به تدریج با تقدیرش درهم می‌آمیزد؛ آدمی در دراز مدت بدل به شرایط ِ تقدیرش می‌شود. / داستان: کلام خداوند

بدبیاری هیچ‌وقت تنها نمی‌آید. / داستان: ظاهر

گفته‌اند آدمیان یا ارسطویی به‌دنیا نی‌آیند یا افلاطونی. چنین چیزی همسان است با اینکه بگوئیم هیچ بحث مجردی نیست که معادلش در جدل‌های ارسطوئی یا افلاطونی نباشد. / داستان: مرثیه‌ی آلمانی