
۱۱ کتاب
ناهید طباطبایی نویسنده و مترجم ایرانی است؛ صدایی آرام و دقیق در داستاننویسی معاصر که بیشتر با روایت زندگی روزمره، زنان و روابط خانوادگی شناخته میشود. او از تهران میآید و فضای شهری در بسیاری از نوشتههایش نقش دارد؛ شهری که در آن سکوتها گاهی از اتفاقهای بزرگ مهمترند.ناهید طباطبایی نویسنده و مترجم ایرانی است؛ صدایی آرام و دقیق در داستاننویسی معاصر که بیشتر با روایت زندگی روزمره، زنان و روابط خانوادگی شناخته میشود. او از تهران میآید و فضای شهری در بسیاری از نوشتههایش نقش دارد؛ شهری که در آن سکوتها گاهی از اتفاقهای بزرگ مهمترند. در داستانهای طباطبایی، بحرانها معمولا با فریاد وارد نمیشوند؛ آرام شکل میگیرند، در رفتارهای کوچک پنهان میشوند و کمکم معنا پیدا میکنند.
آدم وقتی جوان است به پیری جور دیگری فکر میکند. فکر میکند پیری یک حالت عجیب و غریبی است که به اندازه صدها کیلومتر و صدها سال از آدم دور است. اما وقتی به آن میرسد میبیند هنوز همان دخترک پانزده ساله است که موهایش سفید شده، دور چشمهایش چین افتاده، پاهایش ضعف میرود و دیگر نمیتواند پلهها را سه تا یکی کند. و از همه بدتر بار خاطرههاست که روی دوش آدم سنگینی میکند.
۱۱ کتاب
آدم وقتی جوان است به پیری جور دیگری فکر میکند. فکر میکند پیری یک حالت عجیب و غریبی است که به اندازه صدها کیلومتر و صدها سال از آدم دور است. اما وقتی به آن میرسد میبیند هنوز همان دخترک پانزده ساله است که موهایش سفید شده، دور چشمهایش چین افتاده، پاهایش ضعف میرود و دیگر نمیتواند پلهها را سه تا یکی کند. و از همه بدتر بار خاطرههاست که روی دوش آدم سنگینی میکند.
ای کاش من هم عاشق چیزی بودم،عاشق چیزی که فقط و فقط مال خودم باشد،عاشق یک کار،مثل هرمز،یک عشق مطمئن،عشق به چیزی که به عواطفت جواب بدهد،نگران آن نباشی که پَسِت بزند،یا کمتر دوستت داشته باش،یا ته بکشد…