نیل سایمون

لئون: ینچنا! این حقیقت داره که توی کولینچیکف عشق وجود نداره؟ ینچنا: خبر نداشتم. شوهر آخرم چهارده سالی می‌شه رفته. لئون: خدا بیامرزتش. ینچنا: خیلی وقته دیر کرده. خدا کنه مرده باشه.

وختی آدم داره از تپه میره پایین، اگه سر بخوره، تندتر میرسه

هیچ کله‌پوکی مث یه کله‌پوک جدید نیست.

دکتر: یالا. بیا دعا کنیم لنیا، واسه نجات و رستگاری. « پروردگار یکتا که در آسمان‌هایی، ما در کولینچیکف سکونت داریم و بسیار در عذاب‌ایم. » لنیا: پروردگارا، ما مردمان ساده‌دلی هستیم. دکتر: ولی نه اون قدر ساده‌دل که به تو اعتقاد نداشته باشیم. لنیا: پروردگارا، گناهای مارو ببخش. دکتر: ما نمی‌دونیم چیکار می‌کنیم، چون از کرده‌ی خودمون خبر نداریم. هردو: پروردگارا به ما عنایت بفرما، به دخترمون عنایت بفرما، به استاد معلم عنایت بفرما، و به خودت هم عنایت بفرما، هرکی که هستی. آمین.

سوفیا: … من فکرایی دارم، ولی انگار وختی با لبام تماس پیدا میکنن، غیبشون میزنه.