آدم اول

ما زندگی می‌کنیم و دیگران رویای زندگی ما را می‌بینند.

sadeghsm

فقط صاحب آنچه جبری است هستیم.

sadeghsm

جوان که بودم از مردم چیزی می‌خواستم که نمی‌توانستند بدهند: دوستی پیوسته، عاطفه مدام…حال یاد گرفته‌ام از آنان چیزی بخواهم کم‌تر از آنچه می‌توانند بدهند: همنشینی بی‌کلام.

sadeghsm

بیخودی که انقلاب نکرده بودند. از آن قماش آدم هایی بودند که به بابانوئل اعتقاد داشتند.

sadeghsm

ویار گفت: « جنگ همیشه بوده است. ولی مردم زود به صلح عادت می‌کنند. آن‌وقت خیال می‌کنند حالت عادی همین است. نه، حالت عادی همان جنگ است. »

sadeghsm