پدران و پسران

انسان حقیقی آن کسی است که درباره اش چیزی نمی‌اندیشند ، بلکه یا مطیع او می‌شوند ویا از او نفرت پیدا می‌کنند.

Parviz

دارو تلخ است ولی از فرو دادن آن گریزی نیست. حالا نوبت ما رسیده است پسرانمان جانشین ما می‌شوندو می‌توانند بگویند: شما از نسل ما نیستید بفرمایید دارو را ببلعید!

Parviz

تسلیم سکوت مطلق شدن احساسی است که برای هر کس کم و بیش پیش آمده و لطفش را درک کرده است. لطفی که در مراقبت غیر عادی آمیخته به سکوت ، از امواج عظیم زندگی احساس می‌شود؛ امواجی که بی وقفه در درون ما ودر اطراف ما در تلاطم هستند

Parviz

من حاضرم فرمانبردار باشم ولی عدم مساوات وضعیت دشواری است. انسان می‌تواند همزمان که خودش را محترم می‌شمارد اطاعت هم بکند اما تابع بودن خیر… حتی فکرش را هم نمی‌توانم بکنم.

Parviz

ما به حکم آنچه مفید تشخیص می‌دهیم دست به اقدام می‌زنیم در این زمان مفیدتر از همه ، نفی و انکار کردن است. ما همه چیز را نفی می‌کنیم.

Parviz