آگوتا کریستف

هر آدمی فقط واسه نوشتن یک کتاب دنیا آمده، نه هیچ کار دیگری. یک کتاب نبوغ‌آمیز یا یک کتاب معمولی، مهم نیست، ولی کسی که هیچی ننویسد، یک آدم بازنده است، فقط از زمین می‌گذرد و هیچ ردی از خودش باقی نمی‌گذارد

زندگی همین است. همه‌چی با گذشت زمان محو می‌شود. خاطرات کم‌رنگ می‌شوند، درد کم می‌شود.

کلماتی که احساس را توصیف می‌کنند خیلی مبهم‌اند؛ باید از کاربرد آن‌ها اجتناب کرد و به شرح اشیا، انسان‌ها و خود اکتفا کرد، در واقع شرح وفادارانه‌ی وقایع.

کار سخت است، ولی سخت‌تر از آن این است که کار کردن یک نفر را تماشا کنی و دست به سیاه و سفید نزنی، مخصوصا اگر آن آدم پیر باشد.

برای تصمیم‌گیری اینکه انشایی خوب « خوب» است یا « بد» ، قانون بسیار ساده‌ای داریم: انشا باید واقعی باشد. باشد چیزی را که هست تعریف کنیم، چیزی را که می‌بینیم، می‌شنویم و انجام می‌دهیم. مثلا ممنوع است که بنویسیم « مادربزرگ شبیه یک جادوگر است» ، اما می‌توانیم بنویسیم: « مردم مادربزرگ را جادوگر صدا می‌کنند» .