بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم

آنچه هنوز تلخ‌ترین پوزخند مرا بر می‌انگیزد « چیزی شدن» از دیدگاه آن‌هاست. آن‌ها که می‌خواهند ما را در قالب‌های فلزی خود جای بدهند. آن‌ها با اعداد کوچک به ما حمله می‌کنند. آن‌ها با صفر مطلقشان به جنگ با عمیق‌ترین و جاذب‌ترین رویاها می‌آیند.

Ali

شهرها را نبود ما غریب نمیکند. شهر‌ها در فقدان انسان، امتداد می‌یابد.

shila95sh

از تمام خنده ها، آن را بستای که جانشین گریستن شده است.

shila95sh

از تمام خنده ها، آن را بستای که جانشین گریستن شده است.

shila95sh

آهنگ ها، تنهایی را تسکین میدهند؛ اما تسکینِ تنهایی، تسکینِ درد نیست. در میان بیگانه‌ها زیستن در میان بی رنگی و صدا زیستن است. اینک اصوات، بی دلیل‌ترین جاری شدگان در فضا هستند. وقتی همه میگویند، هیچکس نمشنود. به خاطر داشته باش! سکوت، اثبات تهی بودن نمیکند. اینک، آنکه میگوید، تهی ست _ و رفتگران، بی دلیل نیست که شب را انتخاب کرده اند.

shila95sh