- نوشته کریستین بوبن
- ترجمه فرزین گازرانی
- ناشر ثالث
ژه دوهزار و سیصد و چهل و دو روز از مرگش گذشته بود که شروع به لبخند زدن کرد. در ابتدا، هیچ کس این لبخند را نمی‌دید. بر سر چیزهایی که هیچ کس نمی‌بیند، چه می‌آید؟ رشد می‌کنند. هر چیزی که رشد می‌کند، در ناپیدا رشد می‌کند و با گذشت زمان، قدرت بیش‌تر و مکان بیش‌تری می‌گیرد. پس لبخند ژه که از دوهزار و سیصد و چهل و دو روز پیش در دریاچه‌ی سن سیکست در ایزر غرق شده بود، تشعشع روزافزونی را آغاز کرد.
- تعداد صفحه
- ۱۳۶
- شابک
- ۹۷۸۶۰۰۴۰۵۱۸۲۸
- سال نشر
- ۱۳۹۶
- تعداد نقل قول
- ۵
نسخه‌ها
نقل قول‌ها و فعالیت‌ها
۵ نقل قول
مرده‌ها این قدرها هم نمرده اند. همین را برای زنده‌ها هم می‌شود گفت. می‌شود گفت زنده‌ها این قدرها هم زنده نیستند.
این یک قانون قدیمی دنیاست، قانونی نانوشته. کسی که چیزی بیش‌تر دارد، در همان حال چیزی کم دارد.
وقتی آدم کسی را دوست دارد، همیشه چیزی برای گفتن به او دارد، تا آخر دنیا.
حقیقت را که می‌گویید سیلی‌ها یا تمجیداتی برای شما دربر دارد و بدتر این که در موارد دیگر هیچ کس حرف شما را باور نمی‌کند. حقیقت باورنکردنی است.
ناشناخته‌ها ترسناکند