الهام

کتاب پر از توصیف جزئیات هست که شاید در جایی از داستان خسته کننده بشود. دو داستان موازی در حال اتفاق افتادن هستند که در نقطه‌هایی با هم تلاقی پیدا می‌کنند، ولی حواشی بی‌هدف آنقدر زیاد بود که تمرکز خواننده از استعاره‌های مدنظر نویسنده، برای مرتبط کردن این دو داستان خیالی و واقعی به هم، پرت می‌شود. برخی قسمت‌های داستان و همچنین سرنخ‌هایی که خواننده درگیر آن‌ها می‌شد و جنبه معماگونه داشتند، نهایتا انگار معنایی در داستان پیدا نمی‌کردند و اگر بخوام خوشبیانه ببینم شاید نویسنده در جایی از داستان با توصیف‌ها و استعاره‌ها سعی در حل آن‌ها کرده بود. در نهایت می‌تونم بگم اگر با اسطوره‌ها، فرهنگ و دنیای فانتزی ژاپنی‌ها بیشتر آشنا بودم این کتاب برایم معنای بیشتری داشت و از زمانی که برای خواندنش گذاشتم خوشحال‌تر می‌بودم.

نثر کتاب به قدری گیرا و ساده بود که وقتی داشتم می‌خواندم کاملا از فضای اطرافم جدا می‌شدم. این کتاب را با ترجمه آقای اصغر نوری خواندم. ترجمه بسیار خوبی بود گرچه سانسور در بخش‌هایی از داستان کاملا مشخص بود که مطمئنا از دست مترجم هم خارج بوده. رمان از زبان شخصیت‌های اصلی داستان که دوقلو‌ها بودند نوشته شده. نویسنده برای درک بهتر از آن چیزی که اتفاق می‌افتد اتفاقات رو کمی عجیب و اغراق‌آمیز نشون داده. دوقلوهای معصوم داستان برای مقابله با خطرات جنگ و فضای وحشیانه حاکم بر شهر و مردمشون تمرین‌های بدنی و روانی زیادی در مقابل درد می‌کنند. این بچه‌ها تا جایی که می‌توانند احساسات عمیق خودشون رو سرکوب می‌کنند. آن‌ها می‌خواهند در مقابل بدی‌هایی که در حق خودشون و بقیه مردمشون می‌شود کرخت باشند تا بتوانند به زندگی ادامه بدهند. تا اینکه به جایی می‌رسند که وقتی مادرشون جلوشون منفجرمی‌شه، انگار اتفاق مهمی نیفتاده یا بدتر از آن وقتی است که حاضر می‌شوند برای رسیدن به هدفشان، جون پدرشان را وسیله قرار بدهند. فضای داستان تلخ است البته خوبی هم در داستان وجود داره ولی همه‌ی آدم‌های خوب به نحوی در جنگ از بین می‌روند.