"در دوردست، کنج افق، درختان عریان و استخوانی سپیدار چون مردگانی برخاسته از گور با پنجه‌هایی افراشته ابرهای تیره را برای گشودن راهی به سوی آسمان صبحگاهی و گوهر دُردانه‌اش، آفتاب، می‌خراشیدند؛ تندباد زمستانی، اما، بیمناک از گوهرافشانی آسمان بر زمین، پیکرهای تکیده درختان را به زیر تازیانه‌های بی‏‌امان خود گرفته بود. آسمان هرازگاهی می‌غرید؛ آن غرش از خشم بود یا از درد؟ اشک‌هایش که تازه باریدن گرفته بود نشان از دردمندی‌اش داشت"
۵ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
arash_phdk
‫۳ ماه قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۳۷
Ali
‫۳ ماه قبل، یک شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۳۲
Mahkame
‫۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۵۳
Elham
‫۲ ماه قبل، دو شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۱
💟💟💟
‫۲ ماه قبل، یک شنبه ۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۹