بی‌سواد و فرقی نمی‌کند

بی‌سواد نوعی حدیث نفس نویسنده است. آگوتا کریستوف در این داستان، کل زندگی‌اش را با دور تند از نظر می‌گذراند، از کودکی و عشق به خواندن و نوشتن تا دوران جنگ، تبعید و تبدیل شدن به نویسنده‌ای معروف. همه این‌ها، مثل داستانی فشرده و موجز روایت می‌شود، با جمله‌های کوتاه و ساده و مینی‌مالیسم خاصی که کریستوف در آن استاد است. سرچشمه اصلی رمان دفتر بزرگ را می‌شود در این اثر یافت. داستان‌های مجموعه فرقی نمی‌کند، شعرهایی هستند که به نثر نوشته شده‌اند، آمیخته به سوررئالیسم و رنج بودن. این رنج را می‌شود در همه آثار کریستوف دید اما او همیشه دنیای تلخ و سیاه آثارش را با طنزی ظریف ترکیب می‌کند تا پذیرفتنی و حتی بسیار حواندنی است.