فیلم

این فیلم‌نامه تنها تلاش ساموئل بکت در عرصه‌ی رسانه سینماست. فیلم‌نامه در سال ۱۹۶۳ نگاشته و در تابستان ۱۹۶۴، با کارگردانی آلن‌ شنایدر و با نقش آفرینی باستر کیتون در شهر نیویورک به فیلم درآمد برای فیلم‌برداری این فیلم ساموئل بکت خود در جولای همان سال به آمریکا سفر کرد. این فیلم صامت است، تنها یک صدای ملایم " هیس" در آن به گوش می‌رسد و براساس نظریه برکلی یعنی ادراک شدن شکل گرفته است: به عبارت دیگر پس از نفی تمام دریافت‌های بیرونی شامل حیوانی، انسانی یا ایزدی و سرکوب تمام آن‌ها خودآگاهی به قوت خود باقی می‌ماند. با وجود بنیان فلسفی، این فیلم بسان تمام آثار بکت دارای رگه‌های از کمدی است. انتشارات مهر دامون این اثر را برای نخستین‌بار به دوست‌داران سینما و بکت عرضه می‌کند.