وقتی که می‌نواخت،به این فکر می‌کرد که گرشوین چگونه بیشتر قطعاتش را در قطار نوشته است. با آن تکان ها،لرزش‌ها و تق تق‌های روی ریل قطار. گرشوین صدای موسیقی را بین آن همه سر و صدا می‌شنید. هر قطعه را مثل رژه ای می‌دید مرکب از مردمی با رنگ‌های مختلف،پولدار و فقیر،ساکت و شلوغ،آمیزه ای از انسانیت.
۲ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Ali
‫۱ ماه قبل، جمعه ۲۸ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۱۴
Elham
‫۱ ماه قبل، یک شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۰۶