مجموعه داستان خارجی
کتابخانه بابل و 23 داستان دیگر
14 ژانویه 1922 اما سونس، در بازگشت از کارخانه پارچهبافی تاربوچ و لوونتهال در انتهای دالان، نامهای پیدا کرد که در برزیل تاریخ خورده بود و او را از مرگ پدرش مطلع کرد. در نگاه اول تمبر و پاکت نامه او را فریب داد؛ بعد خط ناشناس نگرانش کرد. 9 یا 10 سطر قلمانداز تقریبا تمام صفحه را پر کرده بود؛ اما خواند که آقای مایر اشتباها مقدار زیادی قرص خوابآور خورده و سوم ماه جاری در بیمارستان باخه درگذشته است.
صفحه نویسنده
خورخه لوییس بورخس
۲۳ رمان
Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo (Spanish pronunciation: [xoɾxe lwis boɾxes]) was an Argentine writer and poet born in Buenos Aires. In 1914, his family moved to Switzerland where he attended school and traveled to Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in Surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. Borges was fluent in several languages. He was a target of political persecution during the Peron regime ...
پایان دوئل
با صدای: کاظم طباطبایی
بازیگر اصلی یک دانشجوی رشته پزشکی به نام بالتاسار اسپینوسا بود. فعلا میتوانیم او را مرد جوانی از گروه مردان جوان معمولی بوئنوس آیرس توصیف کنیم که نمیتوان به جز بیان مهربانی نسبتا نامحدود، و توانایی او در سخنانی عمومی که چندین جایزه را در مدرسه انگلیسی در راموس مخیا نصیبش کرده بود، نکته ارزشمندی درباره او ...
بیوه چینگ دزد دریایی
در 5 داستان این مجموعه با مضامینی چون خطرات دریاهای آزاد، معلم ناشایست آداب درباری و دایرهالمعارفی متعلق به سیارهای ناشناخته مواجه خواهید شد و در میان تمام آنها ناظر تصویرپردازی و استعداد یگانه بورخس خواهید بود. بسیاری او را هذیانگوی حسابگر نام نهادهاند؛ با این حال، تردستیهای داستانیاش، تنها برای گیج کردن و دست انداختن و سرگرم کردن خواننده ...
تاریخچه عمومی از بیعدالتی و شرارت
صفحات کتاب از چوبهدار مجازات شدگان و تبهکاران و دزدان دریایی انباشته شده و واژه « بیعدالتی و شرارت» در عنوان کتاب، ترس و هیبت برمیانگیزد، اما زیر این همه طوفان و تندر، هیچی و پوچی است. همهاش فقط ظاهر است- و سطحی از تصاویر- برای همین است که شاید خوانندگان بتوانند از آن لذت ببرند..
این کتاب از مجموعه« هزارتوی ...
حافظهی شکسپیر
هستند آدمهایی که سرسپرده گوته، اداها، یا آخرین ترانه نیبلونگن باشند؛ تقدیر من شکسپیر بوده است. هنوز هم هست، ولی به شیوهای که هیچکس نمیتوانست پیشبینی کند ـ هیچکس جز یک مرد، دانیل ثورب، که همین اواخر در پرتوریا درگذشت. مرد دیگری هم هست. که من هرگز چهرهاش را ندیدهام. نام من هرمان سورگل است.