صفحه نویسنده
خورخه لوییس بورخس
۲۳ رمان
Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo (Spanish pronunciation: [xoɾxe lwis boɾxes]) was an Argentine writer and poet born in Buenos Aires. In 1914, his family moved to Switzerland where he attended school and traveled to Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in Surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. Borges was fluent in several languages. He was a target of political persecution during the Peron regime ...
بورخس علیه بورخس
بورخس داستانسرایی است که ادعا دارد آثارش پیرنگ سادهای دارد. فضای حکایاتش گاه در معبدی مرموز و گام در قهوهخانهای سرراهی شکل میگیرد.
نوشتههای بورخس گاه حاصل خواب و رویا و گاه تجربه است. هیچچیز را نمیتوان به طور یقین، قطعی پنداشت. بردباری و اشتیاق در خواندن دستنوشتههای باستانی، مبانی داستانهای اوست.
حافظهی شکسپیر
هستند آدمهایی که سرسپرده گوته، اداها، یا آخرین ترانه نیبلونگن باشند؛ تقدیر من شکسپیر بوده است. هنوز هم هست، ولی به شیوهای که هیچکس نمیتوانست پیشبینی کند ـ هیچکس جز یک مرد، دانیل ثورب، که همین اواخر در پرتوریا درگذشت. مرد دیگری هم هست. که من هرگز چهرهاش را ندیدهام. نام من هرمان سورگل است.
آگراندیسمان (داستانهایی از استادان آرژانتینی)
در شهری کوچک در اسکاتلند کتابهایی میفروشند با صفحهای خالی مخفی شده جایی در کتاب. اگر خواننده به این صفحه برسد و ساعت سه بعدازظهر باشد، او میمیرد... در آمالفی، آنجا به پایان میرسد، موجشکنی هست که امتداد مییابد تا توی دریا و شام. آن دورها، بعد از آخرین فانوس دریایی، میتوان شنید سگی پارس میکند... مردی دارد روی مسواکش ...
الف (مجموعه 17 داستان کوتاه)
در جهان داستاننویسی آمریکای لاتین، بعد از انتشار آثار بورخس، کمتر نوشته قابل اعتنایی میتوان یافت که برای دور شدن از واقعیتگرایی عینی توانسته باشد از جادو و ابداع خیالسازیهای بورخس، از نخستین پیشتازان سده بیستمی این نوع، چندان فاصله گرفته باشد.
زمان، جاودانگی، مرگ، ویژگیهای شخصیت آدمی و دوگانگیاش، جنون، درد، تقدیر، همه و همه، درونمایههای اصلی آثار غنایی- ...
پایان دوئل (گزارش دکتر برودی) مجموعه داستان
مردی از یک سوی بار با گفتن هیس مرا به سکوت فراخواند. در رفتارش عنصری قوی بود که باعث شد نسبت به او محتاط باشم. پشت یکی از میزهای کوچک نشسته بود و یک لیوان خالی هم روبرویش بود و من به نحوی حس کردم که مدتهاست آنجا نشسته است. قدش نه کوتاه بود و نه بلند و ظاهر کارگری ...