((تسلی ناپذیر)) یک شاهکار است... کتابی است که بیش از همه به قلب و احساس بشر اختصاص یافته و بهترین اثر ایشیگوروست.
ایشیگورو نابغهای اصیل و تمام عیار است... ((تسلی ناپذیر)) اصیلترین و عالیترین کاری است که تاکنون خلق کرده است.
۱۵ رمان
نویسندهٔ انگلیسی ژاپنیتبار است. او در سال ۱۹۸۶ برای کتاب هنرمندی در دنیای شناور برندهٔ جایزهٔ وایتبرِد و در سال ۱۹۸۹ به خاطر کتاب بازماندهٔ روز برندهٔ جایزهٔ بوکر شد. کتابهای وقتی یتیم بودیم و هرگز رهایم مکن از او نیز به فهرست نهایی جایزهٔ بوکر راه یافتند.
ترانههای شبانه
زمان میگذرد و وصال طعم اندوه دارد زمان میگذرد و فراق رد اندوه به جا میگذارد زمان میگذرد و شکست و موفقیت در عیار آنچه گذشته و دیگر نیست با تراز اندوه سنجیده میشود.تنها چیزی که به جا میماند موسیقی و ترانهای است که فقط به قدر چند دقیقه سیلابهای زمان و جوانی حرامشده را مهار میکند.
بازمانده روز
این یک داستان ساده و سرراست نیست؛ در واقع بافت پیچیدهای از چند لایه داستان است که هر کدام در تراز و زمان خاص خودشان جریان دارند، و خواننده داستان باید به آنها توجه داشته باشد. لایه بالایی یا بیرونی سرگذشت مردی است به نام استیونز، که بیش از 30 سال در خانه یکی از اشراف انگلستان به نام لرد ...
شام خانوادگی
یک سال از آمدنمان به انگلستان میگذشت که یاسوکو را به دنیا آوردم. نمیدانم، شاید به خاطر غم غربت و دوری از وطن بود، اما هر چه بود بارداری زنجآوری بود. زایمان آنقدر ضعیفم کرده بود که وقتی یاسوکو فقط چندماهش بود، دوباره راهی بیمارستان شدم. آنجا روی یک تخت غریبه...
منظر پریدهرنگ تپهها
تعریف کردن رویایم برای نیکی، آن هم همان اولین باری که به خوابم آمد، گمانم نشانه این بود که حتی آن موقع هم به عادی بودنش شک داشتم. بایست از همان اولش مشکوک شده باشم، بیآنکه بدانم چرا، که این خواب خیلی هم به بچهای که روز قبل دیده بودیم مربوط نمیشود، بیشتر برمیگردد به یاد کردن دو روز پیشم ...