نمایشنامه
ترانههای قدیمی
نمایی از برج میلاد. 2 مرد وارد میشوند. علی آقا روی ویلچر نشسته، پتوی سربازی روی پاهایش انداخته و کلاه بر سر دارد. کمانچه مرد دوم، مسیب، را در آغوش گرفته و با گردنی افراشته به روبرو مینگرد. مرد دوم، مسیب، نابیناست و راه را از طریق راهنماییهای علی آقا پیدا میکند... پشت سرشان، نمایی از برج میلاد.
نمایشی برای تو ساعت بمباران
کارگردان: مگه نشنیدین؟ زیر اون نامه یه تهدید ظریفم بود ـ قطع برق، برای انجام پارهای اصلاحات اساسی! اونا فکر همین یه خرده مقاومتم کردهان ـ و الا کیه که ندونه قطع برق یه مانور کوچیکه برای آدمایی که فکر میکنن میتونن جلوی ابلاغ رسمی در بیان؟
بازیگر 8: اما یه نفر باید به این کار اعتراض کنه!
نامهرسان: ما یه فیلم ...
مصاحبه
صدا: چی گفتی؟
نعیم: گفتم...
صدا: چی؟ چی گفتی؟ بگو نعیم... چی گفتی؟ چی؟
نعیم: دوستت دارم! [میگرید.]
صدا: بعدش چی شد؟
نعیم: بعدش آسمون چرخ زد و آبیش تموم شد... نیگا کردم، دیدم مونیک، فقط دامنش نیست که قرمزه... همه تنش قرمزه، همه لباساش...
صدا: چرا اونو کشتی؟
نعیم: واسه اینکه نمیتونست بپره... بالشم بستم، ولی دیگه خوب نشد. ...
مسافران (2+5 تکهگویی) نمایشنامه
راننده از سواری پیاده میشود. پنجاه ساله مردیاست با کلاه پشمی گوش پوش بر سر و لنگی به دور گردن. در کاپوت را بالا میزند و آب و روغن سواری را اندازه میکند. سپس به سمت ما میآید.
راننده: قراره من به شما بخندم، یا شما به من؟... به من تریپی هشتاد تومن میدن که جاش یابوی بارکش این ابوطیاره باشم، ...
