رمان ایرانی
پرنده من
سکوت من گذشته دارد. به خاطر آن بارها تشویق شدهام. 7، 8 ساله بودم که دانستم هر بچهای آن را ندارد. سکوت من اولین داراییام به حساب میآمد. . . در طول سالهایی که بعد از آن آمد بارها مورد تحسین زنهای خانوادهمان قرار گرفتم به خاطر توداریام. به خاطر رازداریام. خیلی زود فهمیدم که به یک صندوقچه میمانم با دری کیپ و پر راز. امیر از سکوتهای من کلافه میشد. سکوت من او را میترساند. کمکم عادت به پرحرفی پیدا کردم حتی در مواقعی که لازم نبود. سالها بعد یاد گرفتم که حرف میتواند حتی مخفیگاهی بهتر از سکوت باشد.
همه افق
ذهنم آزادترین لحظهها را میگذراند. گرفتار هیچ فکر و خیالی نبودم. سبکبالی پرندههای دریایی را داشتم. داشتند آن دورها پرواز می کردند. ممنون زمین بودمو ممنون دریا. ممنون آسمان. ممنون خودم که تکهای از آنها بودم. به طور مبهمی حس کردم که آزادی باید همین باشد. پس تا آن روز فقط طوطیوار آن را تکرار کرده بودم، بیآنکه بدان واقعا ...
بیباد بیپارو
تازهترین مجموعه داستان فریبا وفی شامل 12 داستان است که درونمایه بسیاری از آنها به هم نزدیک است. جهان وفی مملو از اتفاقهای به ظاهر بیاهمیتی است که منشا هراس، ناکامی و در نهایت تحول شخصیتهای او میشود. در همه داستانهای این کتاب رها بودن و تلاش بر پیدا کردن امنیت است که از عناصر تکرارشونده متنهاست. آدمها بیش از ...
حتی وقتی میخندیم
همین جاست که باید مثل یک سرباز کارکشته شلیک کنی ولی نه شلیکخنده. باید بتوانی بخندی. خندهی بلند آدم بیغلو غش. باید آنقدر خوش دلانه بخندی که به راحتی او را هم به خنده بیاوری. باید به خودتان نگاه کنید و بخندید با صدای بلند درست در این لحظه است که خنده میتواند یک فشفشه باشد توی آسمان تاریک و ...
رازی در کوچهها
درخت مثل خود آذر است، شوخ و شنگ و دیوانه. از مدتها پیش پیله کردهام به درخت. شاید هم درخت پیله کرده است به من. بعضی وقتها میآید و مثل ولگردی میچسبد به دیوار مغرم و همانجا از نو سبز میشود. آفتاب از هر طرف به آن میتابد و درخت انگار یک هوا بلندتر میشود. از همه خانههای محله میشود ...