نمایشنامه و فیلمنامه
درونمایه اصلی این نمایشنامه، ملودرامی است که در یکی از ایالات جنوبی امریکا اتفاق میافتد که در این کتاب مردمانش با خرافات و اوهام، کینهتوزی و حسادت و دروغ دست به گریبانند. با خانوادهای روبهرو میشویم که در پوششی از نیرنگ و تزویر و پنهانکاری روبهرو شدن با حقیقت سخت میهراسند. اعضای خانواده با جبههگیری خود، برای تصاحب املاک متعلق به پدر، چهارچنگولی با هم می جنگند تا پس از مرگ پدر قطعه بزرگتری را برای خود جدا کنند و پدر خانواده بیآن که خود بداند به مرض سرطان مبتلا است و واپسین روزهای زندگی را میگذراند در این رویارویی دست بالا را میگیرد. اما سرانجام عشق پیروز میشود.
صفحه نویسنده
تنسی ویلیامز
۲۳ رمان
تنسی ویلیامز نویسنده مشهور آمریکایی و یکی از تاثیرگذارترین نویسندگان معاصر در ادبیات آمریکا محسوب میشود.
از آثار مشهور وی میتوان به نمایشنامههایی همچون اتوبوسی به نام هوس، گربه روی شیروانی داغ، باغ وحش شیشهای، شب ایگوانا و خالکوبی رز اشاره کرد. نمایشنامه «گربه روی شیروانی داغ» در سال ۱۹۵۵ برنده جایزه پولیتزر شد.
تراموایی به نام هوس
... در کل هیچوقت دیر نیست مگر این که خودتان را غرق این موفقیت بکنید، تا خرخره درش فرو روید و در نوازش خفهخوانآورش همان چیزی را بجوید که پسر بچه همیشه رنجور و در خانهای میجویده؛ محافظت همهجانبه و راحتی مطلق. به نظرم امنیت نوعی مرگ محسوب میشود و فقط میتواند خودش را وقتی کنار استخر قلب شکلی تو ...
باغوحش شیشهای
تام در خاطراتش زمانی را به یاد میآورد که بار زندگی مادر سختگیر و خواهر معلولش را روزها با کار در انبار به دور از فضای شاعرانه مورد علاقهاش به دوش میکشیده و شبها نیز با هدف فرار از تکرار روزی ملالآور، به دنبال هیجان از خانه بیرون میزده است تا اینکه پسری به نام جیم را با خود به ...
شب ایگوانا
کشیشی از کلیسایش برکنار شده و در دفتر جهانگردی کمارزشی به عنوان مهماندار جهانگردان استخدام شده است. او در آخرین سفر، گروه تحت سرپرستیاش را به مهمانخانهی محقری بر فراز جنگل باران در مکزیک میبرد و در آنجا پس از درهمریختگی عصبی، به باوری تازه از خدا و تصویری پرمهر از زندگی دست مییابد. "شب ایگوانا"، داستان تنهایی انسان و ...
نمیدونم فردا چی میشه
در این نمایش نامه "تنسی ویلیامز" نیز عشق و روابط انسانها در پیچ و خم گرههای فروخورده، ناتوانیهای جسمانی همچون آینهی زخمهای روح و تردیدها و تعلیقهای دایمی در گذر زمان به تصویر کشیده شده است. شخصیتهای این نمایشنامه زنی مردد و مردی با زبان الکناند، و آیندهی عشق را هیچ یک نمیدانند.