جبران خلیل جبران

جبران خلیل جبران

Jobran Khalil Jobran
Bsharri

او در ششم ژانویه سال ۱۸۸۳، در خانواده‌ای مسیحی مارونی (منسوب به مارون قدیس) که به خلیل جبران شهرت داشتند، در البشری، ناحیه‌ای کوهستانی در شمال لبنان به دنیا آمد. مادرش زنی هنرمند بود که «کامله» نام داشت. مادر جبران کامله رحمه، سی ساله بود که جبران را از شوهر سومش خلیل جبران به دنیا آورد. شوهرش مردی بی مسئولیت بود و خانواده را به ورطه فقر کشاند. جبران خلیل یک برادر ناتنی به نام «پیتر»، شش سال بزرگتر از خودش، و دو خواهر کوچکتر به نام‌های «ماریانه» و «سلطانه» داشت که در تمام عمرش به آن‌ها وابسته بود. از آنجا که جبران در فقر بزرگ می‌شد، از تحصیلات رسمی بی بهره ماند و آموزش‌هایش محدود به ملاقات‌های منظم با یک کشیش روستایی بود که او را با اصول مذهب و انجیل و زبان‌های سوری و عربی آشنا کرد. جبران هشت ساله بود که پدرش به علت عدم پرداخت مالیات به زندان افتاد و حکومت عثمانی تمام اموالشان را ضبط و خانواده را آواره کرد. سرانجام مادر جبران تصمیم گرفت با خانواده‌اش به آمریکا کوچ کند. در ۲۵ ژوئن سال ۱۸۹۵، جبران در دوازده سالگی با مادر، برادر و دو خواهرش لبنان را ترک و به ایالات متحده آمریکا رفت و در بوستون ساکن شد. وی در بوستون به مدرسه رفت. در مدرسه، اشتباهی در ثبت نام، نام او را برای همیشه تغییر داد و به کهلیل جبران Kahlil Gibran تبدیل کرد که علی رغم تلاش‌هایش برای بازیابی نام کاملش، تا پایان عمرش بر جا ماند. جبران در سال ۱۸۹۶ با فرد هلند دی ملاقات کرد و از آن به بعد وارد مسیر هنر شد. دی جبران را با اساطیر یونان، ادبیات جهان، نوشته‌های معاصر و عکاسی آشنا کرد. همچنین دختر جوانی به نام «ژوزفین پی بادی» که ثروت سرشاری از ذوق و فرهنگ داشت دل به محبت این جوان بست و در رشد و کمال او بسیار موثر واقع شد. وی در آمریکا به نگارگری پرداخت و در سال ۱۹۰۸ وارد فرهنگستان هنرهای عالی در پاریس در فرانسه شد و مدت سه سال زیر نظر تندیسگر معروف «اگوست رودن» درس خواند. رودن برای جبران آینده درخشان و تابناکی را پیش‌بینی نمود. زنان دیگری نیز بعدها در زندگی جبران ظاهر شدند که از همه مهم تر خانم «مری هسکل» و «شارلوت تیلر» است. این دو زن اخیر بخصوص خانم هسکل شاید بیشترین تأثیر را در زندگی فرهنگی و هنری و حتی اقتصادی جبران داشته‌اند. اما جبران پس از حدود سه سال اقامت در آمریکا به شوق زادگاه و عشق به آشنایی با زبان و فرهنگ بومی خویش به وطن بازگشت. جبران که به کمک فرد هلند دی کم کم وارد حلقه بوستونی‌ها شده بود و شهرت کوچکی به هم زده بود، با نظر خانواده‌اش تصمیم گرفت به لبنان برگردد تا تحصیلاتش را به پایان برساند و عربی بیاموزد. جبران در سال ۱۸۹۸ وارد بیروت شد و به «مدرسه الحکمه» رفت. جبران در این دوره کتاب مقدس را به زبان عربی خواند و با دوستش یوسف حواییک، مجله‌ای به نام «المناره» منتشر کرد که حاوی نوشته‌های آن دو و نقاشی‌های جبران بود.


رمان‌های جبران خلیل جبران تعداد : ۳۷
۰ از ۵
ناشر : دادار
۳/۷ از ۵
ناشر : کلیدر
۰/۴ از ۵
۱
ناشر : دادار
۴ از ۵
ناشر : کاروان
۴ از ۵
۳ ۱
ناشر : مروارید
۲/۹ از ۵
۱
۴/۱ از ۵
۱
ناشر : روزنه
۴/۴ از ۵
۱
ناشر : پیکان
۴/۲ از ۵
ناشر : آبی
۳/۳ از ۵
ناشر : کلیدر
۴/۶ از ۵
۱
ناشر : کارنامه
۳/۹ از ۵
۳ ۱
ناشر : کارنامه
۳/۹ از ۵
۳۷ ۱۷
ناشر : ماه ریز
۳/۷ از ۵
ناشر : کلیدر
۰ از ۵
ناشر : کلیدر
۰ از ۵
ناشر : دادار
۰ از ۵
ناشر : ترانه
۳/۹ از ۵
۱
ناشر : دادار
۴ از ۵
۰ از ۵
ناشر : دادار
۴ از ۵
۰ از ۵
ناشر : اجتماع
۵ از ۵
ناشر : دادار
۲/۶ از ۵
۳ ۱
ناشر : مروارید
۳/۵ از ۵
۱ ۱
ناشر : دادار
۴/۱ از ۵
۱ ۱
ناشر : کلیدر
۴/۷ از ۵
۲
۰ از ۵
۰ از ۵
ناشر : دادار
۳/۸ از ۵
ناشر : دادار
۳/۷ از ۵
ناشر : کلیدر
۴/۴ از ۵
ناشر : کلیدر
۵ از ۵
ناشر : ثالث
۴/۱ از ۵
ناشر : دادار
۰ از ۵
ناشر : کلیدر
۰ از ۵
۱
۰ از ۵