رمان نوجوان
اشوزدنگهه (اسطوره هماکنون)
«هر کس در زندگی خویش، چیزی را میجوید و نهایت دسترنج او همان خواهد شد که از آغاز طلبیده و در راه آن کوشیده بوده است. این بخشی از عدالت جهان است که برای هر انسان، فرد به فرد معنا دارد. اگر در جستجوی حق باشی، آن را خواهی یافت و از آن او خواهی شد. اگر جویندهی باطل شوی، آن را در آغوش خواهی کشید و در آن سقوط خواهی کرد. این معادلهای ساده و بسیار مهم است. این یکی از اسرار جهان است.» یک فانتزی زیبای دیگر از آرمان آرین نویسنده رمان زیبای پارسیان و من، الهام گرفته از اسطورههای باستانی ایران و شاهنامه فردوسی شاعر حماسهسرای ایرانی.
صفحه نویسنده
آرمان آرین
۲۴ رمان
آرمان آرین زادهی ۱۳۶۰ است. او با آفرینش اثر سهگانهٔ «پارسیان و من» به دنیای ادبیات شناسانده شد. پارسیان و من نام رمانی است در سه جلد که بیانکنندهی استوره، حماسه و تاریخ ایران است.
جلد نخست این کتاب با نام پارسیان و من: کاخ اژدها بیانکنندهی داستان ضحاک ماردوش (آژیدهاک) است. جلد دوم با نام پارسیان و من: راز کوه پرنده بیانکنندهی پهلوانیهای رستم و شرح هفت خوان او در قالب رمانی جذاب است و کتاب سوم هم با نام ...
آینده کهن (روایت شب دوم)
مرد در اتاق کوچک رو به نیل نشسته بود و انتظار می کشید. سرش را طوری میان کف دست راستش پنهان، کرده و غرق در اندیشههایش بود که صدای نزدیک شدن قدمها بر سنگفرش اتاقک را نشنید. با دست چپ گهوارهای را که کنارش بود، آرام آرام تکان میداد تا صدای مرد تازه وارد او را به خود آورد: من ...
افسوننامه (1 داستان بلند از آرمان آرین)
کوچهها آنقدر خلوت بود که حتی سگهای ول هم به سوراخهایشان خزیده بودند. از هیچ خانهای بوی ناهار نمیآمد و البته اناث ده هم که معمولا دنبال این مهلتهایند، به عزای استا دستشان به دیگ و تنور نمیرفت! انگار ملکالموت، این بار خودش روی سینه ده نشسته بود که نفسمان بالا نمیکشید.
آینده کهن (روایت شب واپسین)
غریو نبرد برخاست و دو سپاه نیرومند از هر دو سو بر روی آن باروی پهناور به ما تاختند. من نیز فریاد زدم: آنها را امان ندهید... امروز تمام مردمان این سرزمین، صدای شما را خواهند شنید.
سه گانه آینده کهن یادکردیست با نگاهی تازه و متفاوت بر سلسلهای از برترین پایمردان سوی حقیقت. داستان لایه در لایهای همچو آوایی ...
مردی از تبار اژدها (پتش خوارگر 2)
مردی نقابدار، همچنان و عرقریزان، پنجههای خستگی ناپذیرش را بر بلندای صخره کوبید و سوراخ به سوراخ بالا رفت تا به نیمههای راه رسید. آنگاه پسرک سوگندش را شکست و نیمنگاهی به زیر پا و اطرافشان انداخت، جایی از دیواره که دیگر روی آن، نه راهی به پس بود و نه راهی به پیش...
