خدای من خدایست که دوست دارد و دوست داشته میشود. او "ودود" است ، پس من چطور غیبت کنم، اگر به این اعتقاد دارم که خداوند در هر لحظه، همه چیز را میشنود. او "رقیب" است، تا زمانی که در پاهایم توان داشته باشم و قلبم بتپد، برای شکرگذاری از او میخوانم و میرقصم و میچرخم و حلقه میزنم. مگر او از روحش در من ندمیده، پس من در هر نفسم از او یاد خواهم کرد، تا زمانی که به ذره‌ای در ابدیت و به دانه‌ای در عشق تبدیل شوم. هر نفسم به‌خاطر او خواهد بود. با شیفتگی و استقامت به سمت او خواهم رفت. نه تنها به خاطر آنچه به من ارزانی داشته، بلکه بخاطر تمام آن چیزهایی که از من دریغ کرده، شاکرش خواهم بود. چون فقط اوست که می‌داند چه چیز صلاح من است.
شمس تبریزی
۳ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Ali
‫۱ ماه قبل، دو شنبه ۷ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۶
atoua
‫۱ ماه قبل، چهار شنبه ۹ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۹
Reyhaneh8
‫۲۹ روز قبل، یک شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۲