هنگامی که با تصوف آشنا شدم، در پیشگاه خدا به خودم قولی دادم. قسم خوردم هر چه از دستم بر می‌آید انجام بدهم تا از جاده صواب خارج نشوم، در مقابل نفْسم سر خم نکنم و باقی اش را به او، فقط به او بسپارم. پذیرفتم که در ماورای مرزهای محدود من چیزهایی هست. خلاصه اینکه به او ایمان آوردم. #ایمان به #عشق می‌ماند. نیازی به #اثبات ندارد، توضیح منطقی نمی‌خواهد، یا هست، یا نیست.
۲ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
hedgehog
‫۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۰۸
Ali
‫۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۲۸