پپا مطمئن است که باید مثل دوستش، پدرو کوچولو، عینک بزند. بابای پدرو عینک‌ساز است و پپا و مامان پیش او می‌روند تا چشم‌های پپا را آزمایش کند. دوست داری همراه او به عینک‌سازی بروی و ببینی آن‌‌جا چه اتفاقی برای پپا می‌افتد؟ آیا همه کتاب‌های مجموعه دنیای پپا را خوانده‌ای؟

سال 1942، سیلکا که فقط شانزده سال دارد به اردوگاه آشویتس - بیرکناو اعزام می‌شود و هنگام ورود، فرمانده اردوگاه شیفته زیبایی او می‌شود. سیلکا که به زور از زندانی‌های زن دیگر جدا شده است خیلی زود درمی‌یابد که قدرت، حتی اگر ناخواسته به دست آمده باشد، ضامن بقاست. پایان جنگ جهانی دوم و آزادسازی اردوگاه نیز منجر به رهایی سیلکا نمی‌شود. ارتش شوروی او را به جرم همدستی با دشمن برای گذراندن محکومیتی پانزده ساله به اردوگاه کار اجباری در سیبری می‌فرستد؛ جایی که سیلکا در آن با مشکلات تکراری و گاه جدیدی مواجه می‌شود. او که هر روز با مرگ و زندگی در جدال است به وجود نیرویی در خود پی می‌برد که حتی تصورش را هم نمی‌کرد آن را داشته باشد. در بی‌رحمانه‌ترین شرایط، با حمایت پزشکی رئوف در بیمارستان اردوگاه، به پرستاری بیماران می‌پردازد. وقتی کم‌کم در این موقعیت تلخ و جدید دوستانی می‌یابد و روابطی ایجاد می‌کند، درمی‌یابد فارغ از هر اتفاقی که تاکنون برایش افتاده است، قلب او نیز می‌تواند مامنی برای عشق باشد. سفر سیلکا از کودکی به بزرگسالی و سرانجام رسیدنش به جایگاه درمانگری، بازتابی است از قدرت روح انسان و میل او به بقا.

در بیشتر داستان‌های این مجموعه، که به قلم نویسندگان بزرگ نوشته شده‌اند، مطالب آموزنده‌ای درباره زندگی وجود دارد و به همین سبب این گونه داستان‌ها هرگز نمی‌میرند. داستان برای بچه‌ها نوشته بی‌جانی نیست؛ در خیال بچه‌ها جان می‌گیرد و با آن‌ها زندگی می‌کند. امید است خواندن این داستان‌ها با بچه‌ها گستره دید و بلندپروازی و شجاعت ببخشد و یاس و تنگ‌نظری را از آن‌ها به دور کند. هدف از انتشار این داستان‌ها بعد از گذشت بیش از نیم قرن آن است که بتواند نوجوانان امروز را هر چه بیشتر به کتاب و کتاب‌خوانی علاقه‌مند کند تا شاید از میان این خوانندگان پرشور نویسندگان بزرگی پدید آیند.

براین مگی، فیلسوف و شاعر و نویسنده و سیاستمدار مشهور انگلیسی، در رمان مواجهه با مرگ شخصیت‌ها را در روایتی جذاب و تکان‌دهنده به مواجهه با زندگی و عشق و مرگ می‌کشاند. رمانی غریب از کسی که او را با گفتگوها و آثار فلسفی‌اش می‌شناسیم. فقط مرگ است که می‌تواند به زندگی معنا بدهد. چیزی که تا ابدالآباد وجود داشته باشد، معنا هم ندارد. به علاوه اگر پایانی وجود نداشته باشد، کلیتی هم وجود ندارد و وقتی کلیتی وجود نداشته باشد، هویتی هم وجود ندارد. اگر نابودنشدنی بودیم، نمی‌توانستیم در مقام فرد انسانی موجودیت داشته باشیم. با این تفاصیل مرگ برایمان اتفاق نیست. بخش لاینفکی از زندگی است. اگر قرار است وجود داشته باشیم، مرگ هم باید باشد. پس مرگ نه تنها بدبیاری نیست فاجعه‌ای نیست که از بیرون بر ما تحمیل شود و ما را نابود کند - بلکه پیش‌شرط زندگی معنادار است. بنابراین نمی‌توانیم، هم توقع داشته باشیم زندگی‌مان معنایی داشته باشد، هم از مرگ متاسف باشیم، چون تاسف از مرگ یعنی تاسف از موجودیت فردی ...

هر خداحافظی شروع تازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای به‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دنبال دارد. خداحافظی با آدم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برفی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها سلامی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست به بالا و پایین پریدن توی چاله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چوله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها! خداحافظی با خورشید سلامی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست به ستاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها... اما بعضی وقت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها خداحافظی خیلی سخت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و گاهی برای شروع تازه زمان لازم داریم. در این کتاب با قصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی دو دوست همراه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم، آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در گذر زندگی ماجراهای کوچک و بزرگی را پشت سر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذارند.

با خواندن این داستان زیبا، خواهید دید که کتاب‌ها چطور می‌توانند زندگی بچه‌ها را تحت تاثیر قرار دهند و نگاه آن‌ها را به دنیای اطرافشان تغییر دهند.

ما کارهای زیادی می‌کنیم که برامون خوب نیست. این کار رو می‌کنیم چون پدر مادرمون از سن پایین بهمون میگن؛ پدر و مادرمون، کلیساهامون، رهبرهامون، همه به ما میگن که برامون لازمه. پس ما حرف‌شون رو باور می‌کنیم و ایده‌ش توی مغزمون حک میشه. تو فکر می‌کنی که این برات لازمه چون فقط این رو بهت گفتن. بهمون میگن: «این ابراز عشقه؛ ابراز عشق غایی به کسی که همه تلاش می‌کنیم تا بهش برسیم.» اما این چه‌طور می‌تونه معنی داشته باشه؟ بگی: «من دوستت دارم، برای همین تو مال منی و هرگز نباید من رو ترک کنی یا هیچ‌وقت نمی‌تونی کس دیگه‌ای رو دوست داشته باشی. محدودی و من مالک توام.» من مالک توام و ازدواج یعنی این.

چه‌کسی راز مالاماندر را فاش می‌کند؟ در زیرزمین هتل بزرگ نوتیلوس، دختری تازه‌وارد از پنجره اتاق هربی لمون می‌پرد تو و فریاد می‌زند:«کمکم کن یه جا قایم بشم!»... در ساحل خشن، توی ویترین محل اعطای کتاب، یک میمون دریایی منتظر نشسته است. و آن بیرون توی اسکله قرار است اتفاق عجیبی بیفتد...

املین عزیز، تغییر در راه است. درباره پدرت چیزهای زیادی هست که نمی‌دانی . اگر چیزی از یادگاری‌هایش پیدا کرده‌ای، خوب مراقبشان باش. ارادتمند، یک دوست

رابین گمونم تو تموم این سال‌ها خیال می‌کردی با یه مرد جربزه‌دار عروسی کردی. مردی که از روی پل‌ها می‌پره و قطارها رو نیگه می‌داره و با هفت تیر شیکم سرخ‌پوست‌ها رو سفره می‌کنه. مردی که از هیچ‌چی تو دنیا نمی‌ترسه. کورا، دوره زمونه دیگه عوض شده. نمی‌دونم داریم به کجا می‌ریم. وقتی بچه بودیم به جز یه اداره پست هیچ‌چی تو این شهر نبود. تا کلاس شیشم بیشتر درس نخوندم. اون روزا ملت خیال می‌کردن درس خوندن وقت تلف کردنه. حالا ببین چه خبره. یه عالمه مدرسه، کلیسا، فروشگاه‌های رنگ و وارنگ، سالن‌های سینما، کانتری کلاب. ملت یه شبه میلیونر می‌شن. سوار لیموزین می‌شن و می‌رن کانتری کلاب و تا خرخره می‌خوردن و مست می‌کنن. یه جوری رفتار می‌کنند انگار اشرف مخلوقات که می‌گن اونان. کورا، خودمم موندم چی کار کنم. توی شهری که به دنیا اومدم احساس غریبی می‌کنم.

یرژی گروتفسکی کارگردان برجسته لهستانی است و به عنوان پدر تئاتر معاصر این کشور شناخته می‌شود. دیدگاه او به زندگی و تئاتر تفکرات سازمان‌یافته و عقلانی ما را در هم می‌ریزد. تئاترش در نگاه اول برایمان غریب است. زبان او با زبان ما متفاوت است و گاهی اوقات دیالوگ‌ها مثل سروصدا و فریادهایی مبهم به نظر می‌رسند. در عین حال در هیچ تئاتری تا این حد از بیان بدنی استفاده نمی‌شود. به راستی گروتفسکی کیست و چه چیزی به تماشاگر و هنر تئاتر عرضه می‌کند؟ نمایش‌هایش مثل آبی که بر روی بدن چرب اردک سر می‌خورد، بر جسم هر یک از ما می‌لغزد. نمایش را با تمام وجود حس می‌کنیم، گویی از خودمان کنده شده‌ایم و با جسم و روحمان با هنرپیشه‌ها همراهیم. بوگوسلاو پپل در توصیف تئاتر گروتفسکی می‌نویسد: «این تئاتر به شناخت ما از دنیا و هنر، میکروب نگرانی را وارد می‌کند و تحقیقاتی است که ما را به تفکر و شکل دادن ایده‌های فلسفی شخصی وادار می‌کند.» این کتاب سوء‌تفاهم‌ها و بدفهمی‌ها درباره گروتفسکی را زیر سوال می‌برد و تا حد امکان سعی در شفاف‌سازی دارد. در عین حال، تصویری از مردی را ارائه می‌دهد که در طی حیاتش به اسطوره‌ای زنده تبدیل شد.

از اتاق که رفتند بیرون، میسون توی راهرو اولین معما را خواند. در آسمان باز، خورشید خندید... سیاره‌ها را، دور خودش چید. یک دانه‌شان بود یک ذره مغرور... دور سرش داشت، صد حلقه نور.

کلاغ کوکی به پهلو افتاده بود و با یکی از چشم‌‌‌‌های ریز و درخشانش خیره به سرن نگاه می‌‌‌‌کرد... شبی سرد و یخ‌‌‌‌زده در ایستگاه قطار، غریبه‌‌‌‌ای لاغراندام بسته‌‌‌‌ای روزنامه‌‌‌‌پیچ به سرن ریس می‌‌‌‌دهد، اما او نمی‌‌‌‌داند این بسته‌‌‌‌ مرموز چه دردسری در خودش جای داده است. سرن سوار بر قطار به سوی زندگی جدیدش در حومه‌‌‌‌ شهر حرکت می‌‌‌‌کند. اما به مقصد که می‌‌‌‌رسد، درمی‌‌‌‌یابد امیدش برای داشتن کریسمسی شاد در آنجا توهمی بیش نبوده است. سرن، نیمه‌‌‌‌شب، به همراه پرنده‌‌‌‌ای سخنگو یا شاید هم دروغگو، یک گوی برفی و جادویی و نیروی شکست‌‌‌‌ناپذیر شجاعت درونش راهی سفری پرخطر به دنیای افسون‌‌‌‌شده‌‌‌‌ برف و ستاره می‌‌‌‌شود...

تونی استارک را سرتاسر دنیا با عناوین متفاوتی می‌شناسند: میلیاردر، مخترع، انتقام‌جو. اما مهم‌ترین این عنوان‌ها، مرد آهنی شکست‌ناپذیر است. درست وقتی تونی می‌خواهد با حضورش، به یک گردهمایی بین‌المللی محیط‌زیستی در ایرلند هیجان ببخشد، شخصی مجبورش می‌کند به فکر نقش خود در خطرناک‌تر کردن دنیا با سلاح‌های پیشرفته‌اش بیفتد. اما قبل از آنکه استارک فرصت چندانی برای فکر کردن بیابد، دشمنی قدیمی مشکلی بزرگ‌تر پیش رویش می‌گذارد: نقشه‌ به قتل رساندن تمام وزرای محیط ‌زیست و خود مرد آهنی. حالا این که وقتی مرد آهنی تمام تجهیزاتش را از دست بدهد چقدر شکست‌ناپذیر است، سوالی است که باید جواب آن را در این داستان ماجراجویانه نفس‌گیر از نویسنده کتاب‌های پرفروش آرتمیس فاول به دست آورد.

الکساندروس سزار کالور آن‌قدر خودش را وقف دودمان، ملت و وجهه جدید خود کرده بود که پس از فتح نورتا دو ماه تمام تاجگذاری خود را به تاخیر انداخت و بالاخره با نواخته شدن ناقوس نیمه‌شب سال نو، به عنوان پادشاه جدید بر تخت سلطنت جلوس کرد. او سرآغاز دوران جدیدی را با آغاز دوران سلطنت خودش اعلام کرد...

گاهی پرواز کردن یعنی مطمئن شوی پاهایت روی زمین است... جعبه درخشان به فریتز گفته که طوطی‌های خاکستری آفریقایی ممکن است از خودراضی، شکاک و یک‌دنده هم باشند؛ این طوطی‌ها می‌توانند ترس‌هایی غیرمنطقی داشته باشند؛ گفته ما موجوداتی کینه‌ای هستیم و زمانی که دور از والدین پرنده‌مان بزرگ شویم، احتمال دارد به جای پذیرش هویت پرنده‌ای‌مان، فکر کنیم انسان هستیم. اگی خیلی رک و پوست‌کنده می‌گوید: «خمیره‌مون این‌طوریه. علمه دیگه. کاری نمی‌شه کرد.» اگر از من پیرسید، می‌گویم کاملا واضح است که نباید به این جعبه اعتماد کرد...

نشانه‌شناسی پژوهشی بر حیاتی‌ترین مشخصه‌ آگاهی انسان، توانشی برای آفرینش و به کار بردن نشانه‌هایی مانند واژه‌‌ها و نماد‌ها برای اندیشیدن، برقراری ارتباط، تأمل، گسترش و اندوختن دانش است. جستاری در باب معنا به عنوان راهنمایی برای نگره و اصول اساسی نشانه‌شناسی، با کاوش و توصیف روندها، ایده‌ها و فرم‌های بنیادین نشانه‌شناسی طراحی شده است. این نوشتار که دیباچه‌ای در این زمینه است، در واقع این رشتهء مطالعاتی پیچیده را برای خوانندگان علاقه‌مند ساده و قابل‌درک کرده است. مارسل دانسی دستمایه‌ها، مفاهیم و شیوه‌های گوناگونی را که پیکره‌ نظریه‌ نشانه‌شناسی کنونی را پایه‌ریزی کرده اند مورد توجه قرار داده است. جستاری در باب معنا همچون یک مقدمه گام‌به‌گام، می‌تواند راهنمایی تعیین کننده برای دانشجویان و آموزگارانی باشد که در زمینه نشانه‌شناسی در سطح کارشناسی و فراتر از آن پژوهش و تحصیل می‌کنند.

این کتاب، با بیانی روان و تصاویری ساده، به کودکان بالای 4 سال کمک می‌کند تا بفهمند چرا بدنشان مهم است و چرا باید از آن محافظت کنند. «همه بدنم را خدا آفریده» این پیام را می‌رساند که خداوند تک‌تک اعضای بدن آدم‌ها را آفریده است؛ بنابراین هر عضوی فایده‌ای دارد و هیچ عضوی بد نیست. سپس ، می‌کوشد سردرگرمی،‌ رازآلودگی و شرمساری درباره اعضای خصوصی بدن را برطرف سازد. این کتاب، ضمن توضیح تفاوت‌های میان لمس مناسب و نامناسب برای کودکان،‌ گفتگویی ساده و شفاف را با موضوع «آزار جنسی» که لازم است هر خانواده‌ای با فرزندش داشته باشد مطرح می‌سازد.

فورا زندانی‌اش را نزد نامزد انتخابات برد و همان‌‌طور که لوله تفنگ را به پشت گردن دختر فشار می‌داد به کلنل گفت: «این جادوگر را برای‌تان آوردم تا لغت‌هایش را پس بگیرید . مردانگی‌تان را به شما بازگرداند، کلنل.»

به نظرتان کسی هم پیدا می‌شود که عاشق هیولای کم مو و چشم دکمه‌ای داستان ما شود؟ یا بهتر است دنبالش نگردد؟