از وطن گریختم تا از رنج‌های آن رها شوم و همچون قویی، غنوده در آرامش فراموشی سفید، زندگی کنم و خوشبختی را بشناسم… اما انگار خارج از چارچوب وطن و به دور از دیگران هیچ سعادتی وجود ندارد… در خلا هیچ سعادتی نیست، مگر در لحظات نشئگی که آن هم عذاب هولناکی در پی دارد…
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
hedgehog
‫۲ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۵۳