آن قدیم قدیما که صوت خوش رو بین پرنده‌ها تقسیم می‌کردن همه ی پرنده‌ها از اشراق و مشرق راه افتادن تا آوازی برای خودشون انتخاب کنن.
بلبل و قناری قبل از همه رسیده بودن و بهترین صوت هارو برای خودشون برداشته بودن‌. بعد بقیه از راه رسیده بودن‌. هرکه زودتر رسید سهم بیشتری نصیبش شد. این طوری شد که صوت خوش ته کشید و چیزی به کموتر نرسید. کموتر گله کرد و گفت من پیک دل داده هایم چرا باید بی نصیب باشم از صوت خوش؟ جواب شنید همینه که هست. هر کاری می‌خوای بکن. پرنده‌ها هم پر کشیدن و با آوازهاشون رفتن و کموتر را تنها گذاشتن. کموتر از ناراحتی هی گفت: "بدبختی… بدبختی…" از آن روز به بعد صوت کموتر شد همین کلمه بدبختی. هرجاهم بره رزق و روزی و سلامتی و خوشبختیو می‌بره از اون‌جا
۳ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
EJofreh
‫۲ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۰۱
hedgehog
‫۲ سال و ۴ ماه قبل، یک شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۰۵:۲۴
Ali
‫۲ سال و ۴ ماه قبل، یک شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۰۲