با گذشت زمان ما قوی‌تر نمی‌شویم. انبوهی رنج‌ها و تالمات، ظرفیت مارا برای تحمل رنج‌ها و تالمات دیگر کاهش می‌دهد، و چون رنج‌ها و تالمات ناگزیرند، حتی یک تعویق کوچک در کهنسالی،به اندازه ی یک تراژدی عظیم در جوانی برای مان دردناک است و می‌تواند ما را از پا دربیاورد. مثل کاردی که به استخوان برسد.
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
Elham
‫۱ سال و ۹ ماه قبل، یک شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۴۶