با گذشت زمان ما قوی‌تر نمی‌شویم. انبوهی رنج‌ها و تالمات، ظرفیت مارا برای تحمل رنج‌ها و تالمات دیگر کاهش می‌دهد، و چون رنج‌ها و تالمات ناگزیرند، حتی یک تعویق کوچک در کهنسالی،به اندازه ی یک تراژدی عظیم در جوانی برای مان دردناک است و می‌تواند ما را از پا دربیاورد. مثل کاردی که به استخوان برسد.
۲ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Elham
‫۲ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۱۶
zahralabbafan
‫۷ ماه قبل، شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۴۴