می‌گوید آدم‌های آن بیرون آن‌قدر می‌دوند تا سرشان به سنگ بخورد و وقتی به خودشان می‌آیند که دیر است. تازه می‌فهمند خانه، لباس، عشق،زندگی بهتر، آدم‌ها، کار، نجات و همه‌چیز و همه‌چیز دروغی بیش نیست. می‌فهمند باید دنبال چیزی توی خودشان باشند. چیزی که فانی نیست. آن بیرون وقتی چیزی را از دست می‌دهی واقعاً از دستش می‌دهی و دیگر نمی‌توانی به دستش بیاوری، چون در واقع چیزی برای در دست گرفتن نیست. همه‌چیز مثل حباب است. آن‌جا هیچ‌چیز مال ما نیست. فقط و فقط می‌توانیم تکه‌هایی از خودمان را به دندان بگیریم و تا می‌شود از این‌که تکه‌تکه‌مان کنند بپرهیزیم. به همین خاطر است که باید پی انتخاب بهتری باشیم، جای دیگری که حسرت درش بی‌معناست.
۳ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
docharane
‫۱ سال و ۶ ماه قبل، چهار شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۱۶
Elham
‫۱ سال و ۶ ماه قبل، پنج شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۱۷
Mahkame
‫۲۱ روز قبل، چهار شنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۳۳