میتوان گفت مجموع شگردهایی که داستانکها را میسازند، تفاوتهای عمدهای با داستان کوتاه ندارد. شاید تنها تفاوت داستانک با داستان کوتاه، استفاده بیشتر از شگردهایی باشد که در فضای محدود بهتر اجرا میشوند. مثلا تکنیکهای شخصیتپردازی که از ارکان داستان کوتاه است در اینجا بسیار کم مورد استفاده قرار میگیرد. به همین دلیل همین فضای محدود و فشرده، شگردهای مینیمالیستی خواه ناخواه در داستانکها بسیار دیده میشوند. یعنی به حداقل رسیدن تمام عناصر داستانی تا حدی که کارکرد خود را حفظ کنند و در عین حال بیشترین تاثیر را بر جای بگذارند. این همان قدرت و جادوی ایجاز است. کم و گزیده و موثر گفتن برای نفوذ به عمق جان خواننده.