یوجین اونیل نمایشنامهنویس شهیر آمریکایی، پدر معنوی ادبیات نمایشی شاخص آمریکا و همچنان از برجستهترین نمایشنامهنویسان جهان به شمار میرود. ماهی برای یک ملعون نمایشگر دنیایی ظالم است که بیرحمانه تمام تلاشهای انسان برای دستیابی به آرزوها و اهدافش را نادیده میگیرد. در این نمایشنامه زندگی گوی بلورینی است که انسان آن را از امیدها و آرزوهایش پر میکند ولی سرانجام این دنیای بیرحم آن را به یک باره بر زمین میکوبد و با هزار قطعه شدنش خارهای ناامیدی و یأس را بر روح انسان مینشاند؛ اما در نهایت آنچه التیامبخش روان است بذرهای عشق، احساس، اعتماد به نفس و اطمینان به تواناییهای خویش است و اینجاست که شکوه اسطورهای قهرمان زن داستان، خواننده و تماشاگر را به تفکر وا میدارد. دوستی حقیقی و خندههای از سر شوق در خانه هوگان در کمتر خانهای از خانههای ساخته و پرداخته شده در نمایشنامههای اونیل دیده میشود. اونیل در این نمایش به دنیال ارائه راهحل تصنعی و غیرواقعگرایانه برای مشکلات نیست بلکه قصد دارد صادقانه زندگی را آن طور که هست نشان دهد چرا که او معتقد است رسالت ادبیات نمایشی انتقال بینشی ارزشمند از تجربیات زندگی به مخاطب است. شاید عدم دستیابی به آرزوها از ترحم برانگیزترین لحظات رقمخورده سرنوشت باشد که ممکن است برای هر کسی پیش آید؛ اما چگونگی التیامبخشیدن به زخمهای تیشه زندگی، جنس حقیقی خمیره هر فرد را نشان میدهد که ممکن است از جنس یأس و ناامیدی باشد و یا مملو از آرامشی که از روابط گرم انسانی به دست آمده است.
