نمایشنامه و فیلمنامه
... چنین ایدههایی است که در فضا و حال و هوای کولوس موج میزند: هوشمندی و باریکبینی عمیق، دیالوگهای شاعرانه و اغواکنندهای که نه تنها با جایگزینی قلمرو سر و کار دارد بلکه به وسیله ایماژهای سرما و گرما، کنترل اتاق و صاحب آن را بیان میکند. کولوس دختری را به اتاق میآورد. آن دو سرگرم یکدیگرند و میزبان صرفا یک تماشاگر ناتوان است، یک آدم منفعل: «کتم را روی لامپ گذاشتم، میدیدم که سقف به کف اتاق هجوم میآورد و بعد اتاق به سمت شعلههای آتش شومینه میرود. جای چهارپایهام را عوض کردم و نشستم کنار شعله آتش.»
صفحه نویسنده
هارولد پینتر
۱۵ رمان
Harold Pinter, CH, CBE, was an English playwright, screenwriter, actor, director, political activist and poet. He was one of the most influential playwrights of modern times. In 2005 he was awarded the Nobel Prize for Literature.After publishing poetry and acting in school plays as a teenager in London, Pinter began his professional theatrical career in 1951, touring throughout Ireland. From 1952, he acted in repertory companies throughout England for about a dozen years, using the stage name David Baron in ...
شبی بیرون از خانه و خاکستر به خاکستر
تشخیص بین این که چه چیز واقعی و چه چیز غیر واقعی است سخت نیست، همینطور بین چیزی که درست است و چیزی که غلط است. لازم نیست چیزی کاملا درست باشد یا غلط، میتواند هم درست باشد هم غلط.
اعتقاد دارم که این تاکیدها هنوز هم در کشف واقعیت از طریق هنر، کاربرد دارد. بنابراین به عنوان یک نویسنده از ...
2 نمایشنامه (مستخدم ماشینی و درد خفیف)
در مستخدم ماشینی پینتر نوعی جهان دربسته و کافکایی خلق میکند. دو گانگستر که در یک زیرزمین زندگی میکنند و از طریق دریچه سرو غذا که همان مستخدم ماشینی باشد با جهان ارتباط دارند.
درد خفیف نمایانگر عدم ارتباط واقعی بین انسانها است. زن و شوهری که با هم حرف میزنند تا نفرت درونیای را که از یکدیگر دارند پنهان کنند. ...
اتاق و پیشخدمت گنگ (2 نمایشنامه)
طبیعت مواهب خود را در دست راست و چپ خود میگیرد. آن شرایطی که میل را برمیانگیزد به گونهای است که با نزدیک شدن به یکی از دیگری دور میمانیم. چیزهایی هستند که آن چنان با یکدیگر در تضادند که نمیتوان هر دو را به دست آورد، اما با تدبیر بسیار شاید بتوان از این فاصله گذشت و به دیگری ...
آسایشگاه
بهش گفتم: نه جانم، ... آخه تو چطور همچین فکری کردی؟ اینجا آسایشگاهه. مادر 6457 گفت: آهان. که اینطور. خوب، مگه اینجا به اندازهی کافی آسایش نداشت که باید میبردنش استراحتگاه؟ گفتم: ای بابا، خانم 6457، موضوع به این سادگیهام که فکر میکنی نیست... بعضی وقتها آدم باید اول آسایش داشته باشه، بعد استراحت کنه. بعضی وقتهام برعکسه. ...