جک به فانوس دریایی اشاره کرد: "می‌خواهی بدانی چرا من پدر خودم را درآورده ام تا آن چیز لعنتی خراب شده را به راه بیندازم؟"
میکی کنارش نشست: "چون مامان عاشقش بود؟" بعد با قدری ملاحظه و احتیاط گفت: "و می‌خواست شما آن را تعمیر کنید؟"
"اولش من هم همین فکر را می‌کردم؛ اما تازه وقتی تو را دیدم که آن جا ایستاده ای، چیزی به فکرم خطور کرد؛ انگار لایه ای مه از روی مغزم کنار رفت." جک لحظه ای درنگ کرد و بعد صورتش را با آستینش پاک کرد: "تازه متوجه شدم که فقط قصد داشتم چیزی را درست کنم، حالا هر چیزی. می‌خواستم فهرستی را مرور کنم، کارهای لازم را انجام بدهم و نتیجه نهایی هم این باشد که بی معطلی راه بیفتد و کار کند. آن موقع همه چیز روبه راه می‌شد."
"ولی این اتفاق نیفتاد؟"
"نه، جواب نداد. می‌دانی چرا؟"
میکی به جای نه سرش را تکان داد.
"چون رسم زندگی این نیست. تو ممکن است کاری را عالی و بی نقص انجام بدهی، هر کاری که فکر کنی لازم است، بکنی و هر توقعی که بقیه مردم دارند، برآورده کنی؛ با این حال باز هم به نتیجه ای که تصور می‌کنی سزاوارش هستی، نرسی. زندگی دیوانه کننده و جنون آمیز است و اغلب با عقل جور در نمی‌آید." جک لحظه ای درنگ کرد و به دخترش چشم دوخت: "کسی که نباید این جا باشد، هست و کسی که باید باشد، نیست. هیچ کاری هم از دست کسی ساخته نیست. هر چه قدر هم که تلاش کنی، باز نمی‌توانی این وضع را تغییر بدهی. این مسئله هیچ ربطی به خواسته و آرزو ندارد، فقط با واقعیت سر و کار دارد که اغلب هم منطقی نیست."
۱ نفر این نقل‌قول را دوست داشت
hedgehog
‫۲ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۰۷