همه ش مجسم می‌کنم چن تا بچه کوچیک دارن تو یه دشت بزرگ بازی می‌کنن. هزار هزار بچه کوچیک؛ و هیشکی هم اونجا نیس، منظورم آدم بزرگه، غیر من. منم لبه یه پرتگاه خطرناک وایساده‌ام و باید هر کسی رو که می‌آد طرف پرتگاه بگیرم- یعنی اگه یکی داره می‌دوئه و نمی‌دونه داره کجا میره من یه دفه پیدام میشه و میگیرمش. تمام روز کارم همینه. ناتورِ دشتم. می‌دونم مضحکه ولی فقط دوس دارم همین کارو بکنم، با این که می‌دونم مضحکه
۵ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Samin_re
‫۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۳۰
holy.mary
‫۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۲
Rita
‫۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۸
Parviz
‫۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۶
Ali
‫۱ سال و ۳ ماه قبل، دو شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۳