مجموعه داستان خارجی
اتفاق عجیبی افتاد. شاهد آن بودم که ناگهان سرش را در میان دستانش گرفت و گریه کرد. تظاهری در میان نبود. اشکهایش آنقدر واقعی بودند که تمام پیکرش را به لرزه در آوردند، اشکهای واقعی که انگشتانش را خیس کردند و روی گونههایش چکیدند، در حالی که بیست بار با صدای دیوانهوار این جمله را تکرار کرد: همسرم دیگر مرا دوست ندارد! همسرم دیگر مرا دوست ندارد!
صفحه نویسنده
آندره ژید
۲۲ رمان
آندره پل ژيد در سال ۱۸۶۹ به دنيا آمد و از نظر ذهنيت و روحيه به آينده تعلق داشت؛ وي « زمان متغير» را فعالانه تجربه مي كرد و در تلاش براي ساختن آينده بود .ژيد از ريشه مذهبي دوگانه اي برخوردار بود : پدرش پروتستان و مادرش كاتوليكي بسيار ديندارتر و جزمي تر از شوهرش بود. پدر آندره به فاصله كمي پس از تولد او درگذشت.
وي در كنار دو بانوي سختگير مذهبي (مادر و مادربزرگش) رشد كرد و البته ...
ایزابل
ایزابل، دختر زیبای گریزپا، در دل شبها، دزدانه به باغ کارفورش میآمد... از بس کوشیده بود رازش را پنهان دارد، بچه علیلی به دنیا آورده بود... ایزابل سالها پیش نامهای برای دلدار خود نوشت، اما جوان ناکام پیش از دریافت نامه، پای دیوار باغی چشم از جهان فرو بسته بود. دلبر ایزابل را چه کسی، چه گونه و چرا کشته ...
سرشت زنان
دوست من؛ به نظرم برای تو مینویسم ـ من هرگز یادداشتهایی نداشتهام و جز نامهنگاری چیز دیگری نمیدانم، و اگر روزی تو را نبینم بیشک برایت نامه مینویسم، اما اگر قبل از تو بمیرم (که آرزوی من است زیرا زندگی بی تو برایم کویری بیش نیست) این یادداشت را خواهی خواند و آن وقت کمتر از تو جدا شدهام. اما ...
رذل
بله، برادر عزیزم، حدس تو درست است، میشل سرگذشت خود را برای ما بیان کرد. تو از من خواهش کردی که آن را برای تو بنویسم، منهم قول دادم و اکنون به وعده خود وفا میکنم، ولی در موقع فرستادن آن دچار تردید میشوم، زیرا هرآنچه آن را بیشتر میخوانم، در نظرم زشتتر و موحشتر جلوه میکند. آه نمیدانم درباره ...
سمفونی پاستورال
آندره ژید (1951-1869) بر ضد قواعد و مقررات اجتماعی قدم برمیدارد و در جنگ و جدال اندیشهها شجاعانه و بی پروا درگیر میشود.
(این استاد اندیشمند) با تمام این خصوصیات در همهی عمر به اخلاقگرایی سبک منتنی وفادار میماند. و بسیاری از تالیفات او در ادبیات جهانی جای خود را باز کرده است.
کتابهای او دربارهی اتحاد شوروی، کنگو، کمونیسم و استعمار، ...
اگر دانه نمیرد
قصد دارم خاطراتم را درست همانطور که به یادم میآید، به روی کاغذ بیاورم، بیآنکه سعی داشته باشم نظم و ترتیبی برایشان قائل شوم. بیشترین کوششی که میتوانم بکنم، این است که این خاطرات را برحسب آدمها و مکانها طبقهبندی کنم؛ حافظهام به ندرت درباره مکانها خطا میکند، اما گاه در تاریخها اشتباه میکنم. وقتی به گذشته میاندیشم، به آدمی ...