رمان ایرانی
روز خرگوش
در پس و پشت ذهنم از لحظهای که وارد شدهام مقایسه ایرج و او شروع شده. و عجب اینکه شباهتها بیش از تفاوتهاست. اگر ایرج هم بود همین کار را میکرد و احتمالا این نمایش رنجیدگی خاطر را با پرتاب یک حبه قند به دهانش تمام میکرد و لبخند میزد. بهرام سربلند میکند و میپرسد:‹‹ گرمه، نه؟›› و نگاه میکند به شعلههای آبی شومینه. منتظر این خروج بودم. در این سه سال هر وقت وارد قلمرو شدهایم، به سرعت هم از آن خارج شدهایم. فکر میکنم هر دو از گذشتهمان شرم داریم و شاید هم میترسیم...
نام کوچک من بلقیس (یادداشتهای پراکنده) مجموعه داستان
«نامم را در سال 1346 گذاشتند بلقیس...» کتاب درست از همینجا شروع میشود؛ جایی که بلقیس نام او میشود و دنیایش شکل میگیرد. نام کوچک من بلقیس یادداشتهای پراکندهای است از کودکی او تا به امروزش.
همه آنچه بلقیس سلیمانی، یا به تعبیر اهالی روستا «بلقیسو»، از عطر برنج و روغن حیوانی مطبخ مادرش در خاطر دارد تا فعالیتهای انقلابیاش، ...
به هادس خوش آمدید
فضای خانه با آمد و رفت آدمها عوض میشد. وقتی روح ننهبیگم در خانه پرسه میزد و رودابه او را حاضر و ناظر میدید، جو خانه آرام و آنطور که رودابه درک میکرد سرشار از گذشته میشد، طوری که رودابه همان پروپیمانی، همان سکون قدیم، همان شکوه درونی و باستانی را دوباره حس میکرد انگار همهی اینها را ننهبیگم با ...
آن مادران این دختران
کاووس دانشآموز بود که عاشق ثریا شد و برایش نامه عاشقانه فرستاد و تقاضای عکس کرد. ثریا کلاس اول دبیرستان بود. کاووس نامه را گذاشته بود لای کتاب ادبیات و به ثریا داده بود، توی یکی از کوچههای تنگ و باریک گوران این کار را کرده بود، با این همه قضیه لو رفت و دوستان ثریا تا میتوانستند مسخرهاش کردند. ...
پسری که مرا دوست داشت
پسرک دوچرخهسوار به سرعت از کنار دخترک دانشآموز رد میشد و میپرسید: عروس مادر من میشی؟ دخترک هرگز به این سوال پاسخ نمیداد. سکوت علامت رضا بود، این را هر دو میدانستند. پسرک در هفده سالگی به جبهه رفت و در چهل و دو سالگی دخترک بازگشت و در قبرستان شهر کوچک آرام گرفت. فردای روز تشییع استخوانهای پسرک، زن ...