نمایش‌نامه

آوازخوان طاس (دی وی دی نمایش‌نامه)

نویسنده: اوژن یونسکو. کارگردان: بهمن معتمدیان. کارگردان ویدیویی: بابک برزویه. بازیگران: هومن برق‌نورد، فلامک جنیدی، امید روحانی، بهاره رهنما، هوتن شکیبا، سروش صحت. طراح صحنه و لباس: پویا آریانپور. طراح جلد: روهینا (فرید حامدی)

2500110009521
۱۳۹۲
۱ صفحه
۵۲۸ مشاهده
۰ نقل قول
اوژن یونسکو
صفحه نویسنده اوژن یونسکو
۲۳ رمان Jean Maurice Eugène Clément Cocteau (5 July 1889 – 11 October 1963) was a French poet, novelist, dramatist, designer, boxing manager, playwright and filmmaker. Along with other Surrealists of his generation (Jean Anouilh and René Char for example) Cocteau grappled with the "algebra" of verbal codes old and new, mise en scène language and technologies of modernism to create a paradox: a classical avant-garde. His circle of associates, friends and lovers included Jean Marais, Henri Bernstein, Édith Piaf, whom he ...
دیگر رمان‌های اوژن یونسکو
کرگدن
کرگدن چه اتفاقی ممکن است ملال 1 روز تعطیل را در 1 شهرستان کوچک بهم بزند؟ پیدا شن 1 کرگدن و کرگدن بعدی در روستا . . . .
درس استاد و نمایشگاه خودرو
درس استاد و نمایشگاه خودرو "درس" تقابل شخصیت‌های پررنگ، یک ترکیب تصویری زنده،‌ مکالمه‌ای که محور و سامانه درونی است، همراه با دگرگونی‌های جذاب، به اوج می‌رسد و طول نمایش‌نامه با خود درس یکسان است. آیا می‌توان سنت را با نوآوری آشتی داد؟
قاتل بدون مواجب
قاتل بدون مواجب این داستان با ترسیمی رمزگونه، ما را در جهانی بیگانه، شبیه جهان کافکا، غوطه‌ور می‌سازد. یک تجربه، یعنی هجوم خیال در زندگی روزمره، فاقد هرگونه توضیح روان‌شناختی، توطئه پلیس و در واپسین تحلیل، پیروزی شقاوت بدون منطق.
صندلی‌ها
صندلی‌ها نمایش از یک سو بی‌معنایی و بی‌محتوایی واقعیت و اندیشه انسانی را بیان و از دیگر سوی صحنه را با «صندلی‌ها» و حرکات پی‌درپی می‌کند. موضوع «صندلی‌ها» پیام شکست‌های زندگی و ناکامی‌های اخلاقی نیست بلکه خود «صندلی‌ها»ست، یعنی {وجود شی،} و نبود انسان، امپراتور و خدا. موضوع جهان غیر واقعی و فراطبیعی خالیست. موضوع هیچ است.
قربانیان وظیفه (نمایش‌واره) نمایش‌نامه
قربانیان وظیفه (نمایش‌واره) نمایش‌نامه بودن یعنی زندگی جسمانی و اجتماعی، یعنی تسلیم اوامر جسمانی و پیکره اجتماعی شدن، زندگی کردن و اجتماعی شدن تنها به این بها، امکان‌پذیر است. در نتیجه ما همه قربانیان وظیفه هستیم. تئاتر برای من یک اعتراف است. نمایش من درون من است. اغلب به خود می گویم: درونم جهانی است خرد که جهان کلان را به تصویر می‌کشد.
مشاهده تمام رمان های اوژن یونسکو
مجموعه‌ها