مجموعه داستان خارجی
تا زمانی که (گزیدهای از داستانها و نقدها)
نویسنده داستان کوتاه به سبب قالبی که برای بیان برگزیده است اجبارا از امکانات نیمههنری که در بافتهای بیشمار رمان و نوول مجاز است صرفنظر میکند. اگر قرار باشد که در چند صفحه پیامی تکاندهنده عرضه شود و واکنش لازم را در خواننده به وجود آورد این پیام باید مانند آتشی باشد که بدون به وجود اوردن خاکستر بسوزد. از این لحاظ داستان کوتاه با شعر قابل قیاس است.
صفحه نویسنده
هاینریش بل
۳۴ رمان
هاینریش تئودور بل نویسنده آلمانی و برنده جایزه نوبل ادبی است. بیشتر آثار او به جنگ (به خصوص جنگ جهانی دوم) و آثار پس از آن میپردازد. هاینریش بل ۲۱ دسامبر ۱۹۱۷ در شهر کلن به دنیا آمد. در بیست سالگی پس از اخذ دیپلم در یک کتابفروشی مشغول به کار شد اما سال بعد از آن همزمان با آغاز جنگ جهانی دوم به خدمت سربازی فراخوانده شد و تا سال ۱۹۴۵ را در جبهههای جنگ به سربرد. بیشتر دوران ...
پایان 1 ماموریت
در چنین قضیهای عدالت وجود ندارد، و آنها، متهمان، هم انتظار چنین چیزی را نداشتهاند. این که او به عنوان قاضی در این جا درماندگی خود را ابراز میدارد، این که پروندهای که به عنوان آخرین پرونده به او دادهاند درماندگی قانون انسانی را به وضوح کامل بیان میکند: این برای او زیباترین هدیه خداحافظی آن فرشتهی چشمبستهای است ...
آدمهای ناباب (مجموعه داستانهای کوتاه)
دنیای پیرامونم از زندگی تهی مینمود. زمین وسیع و گسترده گلآلود و تپهها و پشتههای شهر که از خرابی خانهها به وجود آمده بود و آنقدر دور از دسترس مینمود، حالا با سرعت تصورناپذیری نزدیک میشد. پشت سرم شب فرا میرسید. همه جا سیاهی شب در پی من بود. گویی هر جا قدم میگذاشتم ظلمت و تباهی هم فرود میآمد، ...
سیمای زنی در میان جمع
هاینریش بل برای شرح زندگینامه لنی، که شخصیت اصلی داستان است، ابتدا از زمان حال و از 48 سالگی لنی آغاز میکند و پس از شرح بسیاری از خصوصیات او در این سن به گذشته میرود و سیری بلند در گذشته و خاطرات دور زندگی او دارد. و همانطور که در گذشته غوطهور شده، ناگهان لحن روایت عوض میشود و ...
پیراهن ابریشمی سبز رنگ
هنگامی که دوباره جاده بلند و خاکستری رنگ و دوستداشتنی را رویت کردم نفسی عمیق کشیدم. همان جادهای که حاشیهاش را درختانی که بر اثر وزش باد تکان میخورند پر کرده بودند. نبضم آهستهتر میزد. وقتی سر چهارراه نشستم خستگیام رفع شد. خیابان بدبو و کثیف دهکده به این جاده شوسه که بوی آزادی میداد منتهی میشد. عرق از بدنم ...