«تنها طنزی را طنز واقعی میدانم که به سود مردم باشد، چیزی که مرا به طنزنویسی کشاند، شرایط ناگوار روزگار بود... خلاصه اینکه طنز نوعی بروز خشم فرو حورده است که ریشه در محرومیت و فقر دارد...»
۲۱ رمان
Aziz Nesin was a Turkish humorist and author of more than 100 books. Nesin was born in 1915 on Heybeliada, one of the Princes' Islands of Istanbul, in the days of the Ottoman Empire. After serving as a career officer for several years, he became the editor of a series of satirical periodicals with a socialist slant. He was jailed several times and placed under surveillance by the National Security Service (MAH in Turkish) for his political views. Among the ...
حرف بزنم یا نزنم
آنچه که زندگی قهرمانان مجموعه «حرف بزنم یا نزنم» را برای مخاطب ملموس و قابل فهم میسازد نه شیوه نگارش ماندگار عزیز نسین و نه تسلط او بر ادبیات ترکیه است. این شیوه زندگی نویسنده است که در تمامی سطور کتاب جاری است. از تجربه دستفروشی و حسابداری تا روزنامهنگاری و کسب جوایز معتبر، داستانهای این کتاب را تبدیل به ...
اینم شد زندگی
«اینم شد داستان» مجموعهای داستانی از عزیز نسین است. تصویری که او در آثارش ارائه میدهد تصویری به غایب خندهآور اما تکان دهنده است. طنز تلخ و سیاهی که او به استادی به کار میگیرد تا معایت اجتماعی را بر ملا کرده و با نقد آنها راهکار گذر از این معایب را نشان دهد. او نقاد بیرحم اما شیرین سخن ...
کدام حزب برنده میشود
گفتند آقا مراد همه چیز را میداند. به روستا که آمدم چند شب در خانه آقا مراد مهمان بودم. او را در قهوهخانه پیدا کردم.
«آقا مراد، به من گفتهاند تو خبر داری. بگو ببینم در این انتخابات کدام حزب پیروز میشود؟»
آقا مراد گفت:
«اصلا معلوم نمیکند.»
«مگر هر حزبی که قویتر باشد برنده نمیشود؟»
«نه؛ معلوم نمیکند. جوجه ...
میز 1 کارمند
بهرهگیری عزیز نسین از عنصر فضای شهری و ترسیم مدار فرهنگی پیرامون آن، «میز یک کارمند» را به شاخصی برای مشاهده نابسامانیهای موجود در ترکیه در حال گذار به مدرنیته تبدیل میکند. تصاویر و شخصیتپردازی واقعگرایانه، خواننده را از انتزاع مسموم و حاکم بر ادبیات دور میسازد. و چه چیزی در ادبیات مترقیتر از آن که نویسنده، زبان نقاد جامعه ...
مگه تو مملکت شما خر نیس
«تنها طنزی را طنز واقعی میدانم که به سود مردم باشد، چیزی که مرا به طنزنویسی کشاند، شرایط ناگوار روزگار بود... خلاصه اینکه طنز نوعی بروز خشم فرو حورده است که ریشه در محرومیت و فقر دارد...»