بعضی مرا شجاع‌ترین فرزند وطن می‌دانستند. من همیشه آخرین کسی بودم که سنگر را خالی میکردم. حتی در مواقعی که فرمان عقب نشینی صادر میشد من راضی به برگشتن نبودم و دست از آن فریادهای خالی و بلاانقطاع خودم بر نمی‌داشتم "کسی سنگرهااا رااا خااالی نکند" ، اما کسی نمی‌فهمید چرا.
مظفر صبحدم، در دنیا هیچ چیز به اندازه شجاعت و ناامیدی به هم نزدیک نیست… می‌فهمی؟ انسان شجاع کسی است که ناامید است. همه آن کسانی که آرزویی دارند ترسو هستند، برای این بود که آخرین نفری بودم که سنگر را ترک می‌کردم. چون ناامیدترین آدم دنیا بودم، دوستانم همه آرزویی داشتند؛ بعضی‌ها نامزد داشتند. بعضی‌ها می‌خواستند بروند خارج یا می‌خواستند فرمانده بزرگی شوند. فقط هیچ آرزویی نداشتم.
۳ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Elham
‫۲ سال و ۳ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۱۴
hedgehog
‫۲ سال و ۳ ماه قبل، سه شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۰۶:۵۴
Siamandm
‫۲ سال قبل، دو شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۵۹