چرا ناامیدان، دوست دارند که ناامیدی‌شان را لجوجانه تبلیغ کنند؟
جرا سرخوردگان مایلند که سرخوردگی را یک اصل ِ جهانی ازلی ابدی قلمداد کنند؟
چرا پوچ‌گرایان، خود را، برای اثبات پوچ بودن ِ جهانی که ما عاشقانه و شادمانه در آن می‌جنگیم، پاره‌پاره می‌کنند؟
آیا همین که روشنفکران بخواهند بیماری‌شان را به تن و روح ِ دیگران سرایت کنند، دلیل بر رذالت ِ بی حساب ایشان نیست؟
من هرگز نمی‌گویم در هیچ لحظه‌یی از این سفر ِ دشوار، گرفتار ناامیدی نباید شد.
من می‌گویم: به امید بازگردیم. قبل از آنکه، ناامیدی، نابودمان کند.
۵ نفر این نقل‌قول را دوست داشتند
Parviz
‫۲ سال قبل، دو شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۵:۱۰
holy.mary
‫۲ سال قبل، سه شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۰۵
Ali
‫۲ سال قبل، چهار شنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۵:۴۷
s@sahar
‫۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنج شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۱۴
Mehrabad
‫۱ سال و ۴ ماه قبل، چهار شنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۵۰