رمان ایرانی
آغاز فصل سرد
تهران را دوست دارم. مثل نسل ما، مثل من، خاکستری و پیچ در پیچ و پر هیاهو است. یا بسیار سرد است یا بینهایت گرم. مدام از پایه ویران میکند و از نو میسازد. تجربه میکند. خود را باز میآفریند. شلوغی و آشفتگیاش وامدار گفت و گوهای ساکنانش است. که هر یک، به نوعی و در جایی بقای خود را با گفتن تضمین میکنند.
مادر آدم نباتی (دنیای آدم نباتیها 2)
مادر بچهاش را همانطور با پای لخت بلند میکند و سر و صورتش را میبوسد و شکمش را قلقلک میدهد. بچه قهقهه میزند. من و تارا ناخودآگاه همراه بچه میخندیم. تا جایی که یادم هست، در کشور نوزادان تمام این کارها را روباتها انجام میدادند؛ از شیر دادن به نوزادان تیپ الف گرفته تا عوض کردن پوشکشان. بعید میدانم روباتهای ...
سال درخت
«سال درخت» داستان سه نسل از سه خانواده ایرانیست.
راوی مرده رمان در طول داستان، برادر سندرم داون خود «پویا» و خواهرش «پرسیا» را خطاب قرار داده و سرگذشت خانواده را برای ایشان بازروایت میکند. سرگذشتی که مملو از اشتباهات، بداقبالیها، خرافات، مصیبت، عشق و مرگ است. راوی مدام از زمان حال و ماجرای مهاجرت خواهرش به گذشته بازمیگردد و ...
اینجا کسی مرده
رو میگرداند به اطراف. انگار دنبال پاسخ سوالی است. سوالی که خود نمیداند و جوابی که سالهاست فراموشش شده. مریم سرش را روی ساقهای دستش که ضربدر بر زانو گذاشته، خم میکند. انگار مردد است که گریه کند یا نه. مهشید دست پشت مریم میگذارد و مریم با نوازش آرام مهشید دوباره مینشیند. مهشید میپرسد کسی مرده؟ مریم با سر ...
سال درخت
نامه را درآورد تا با شعلهی چراغ لامپا بسوزاند و از بیناش ببرد.
میترسید که خود اولین قربانی این نفریننامه شود. احساس گناه میکرد که تمام مدت نامزدیاش با محمود به فکر جمال از او و خانوادهاش متنفر بوده است.
صدای پایی که از توی حیاط رد میشد حواسش را پرت کرد. چراغ لامپا از دستش افتاد و همینطور که پایین میافتاد ...