در این داستان لطیف، قهرمان داستان یک فوتبالیست است که حرفهای میشود، کسی که رویایی بزرگ همچون بسیاری از جوانان دارد. رویایی که به واقعیت پیوستنش، زندگی او را دستخوش دگرگونی میسازد.
به رنگ شب
آنقدر تحمل میکنم تا تو را به راه بیاورم.
تو هنوز قدرت معجزه عشق را نمیدانی
یا تظاهر میکنی که نمیدانی
اما من به این معجزه ایمان دارم
و میدانم
سختترین دلها را
و دشوارترین راهها را
میتوان
به نرمی مبدل کرد
و راهوارش ساخت.
پس، فقط صبر میخواهد
صبر...
با تو آرومم
وقتی خوب نگاه میکنم.
به تمامی بالا و پایینهایی که از سر گذراندهایم.
میبینم زندگی به هیچ نمیارزد، هیچ.
اما واقعیت تلختر آن است که.
چیزی ارزشمندتر از زندگی هم نداریم، هیچچیز!
وقتی همین زندگی به تبی و آهی بند است.
تنها چیزی که برای ما باقی میماند، رابطههاست.
که در سختیها، پایداریاش مشخص میگردد.
و تنها اندک دوستان واقعی ...
در چشم من طلوع کن
همه میپرسند: چگونه شناختیاش؟
و من میگویم: در سختترین شرایط، آن هنگام که به قول قدیمیترها دنیا از من برگشته بود، او پناهم شد و پناهش دادم.
امروز معنای آغازی دوباره را همراه با آن که نه تنها من بلکه تمامی مردم این سرزمین به او و مانند او میبالند، میفهمم.
من ارزش لحظهای را که با تو زندگی در چشم من ...
دختر آذر
همیشه تصور میکردم میتوانم خطی میان امروز و گذشته و تمام سالهای تلخی که داشتهام رسم کنم و از نو زندگی تازهای بنا کنم.
اما مثل اینکه کابوس آن سالها نمیخواهد مرا به حال خود رها سازد و همچون بختک بر وجودم سایه افکنده است. شاید هم تمامی آن خاطرات جزئی از وجود من شدهاند که از امروز و فردا ...