رمان ایرانی
آن شب نتوانستم بخوابم. در اتاق قوطی کبریتی دراز کشیدم و به سقف چشم دوختم و تلاش کردم با دقت تمام دو ماه گذشته را براساس آنچه اکنون میدانستم، بازسازی کنم. گویی همهچیز تغییر کرده بود، تکهتکه شده و در جای دیگر آرام گرفته بود، به قالبی تبدیل شده بود که من شناختی از آن نداشتم.
صفحه نویسنده
جوجو مویز
۳۰ رمان
پائولین سارا جو مویس و در ۴ اوت سال ۱۹۶۹ در لندن، انگلستان متولد شد. او در رویال هالووی (Royal Holloway) دانشگاه لندن (University of London)و کالج نیو بدفورد دانشگاه لندن (Bedford New College) تحصیل کرد.
در سال ۱۹۹۲ او برنده یک بورس مالی از روزنامه ایندیپندنت برای شرکت در دوره کارشناسی ارشد روزنامهنگاری در دانشگاه شهر (City University) در لندن شد. او پس از آن به مدت ۱۰ سال (به جز یک سالی که در هنگ کنگ برای ساندی مورنینگ ...
پس از تو
با صدای: مریم پاکذات
استفاده از کتاب گویا یکی از ضروریات زندگی پرمشغله امروزیست. از کتابهای گویا میتوان هنگام رانندگی، قدم زدن، زمان رفت و آمد به محل کار و تحصیل، حین انجام کارهای روزانه، پیش از خواب و... استفاده کرد و از اوقاتی که به طور عادی هدر میروند نهایت بهره را برد. «اینجا، کتاب میخواند!»
زمان: 17 ساعت و 45 ...
دشت ستارهها
نویسنده کتاب من پیش از تو، جوجو مویز، این بار شما را به خواندن داستان نفسگیر پنج زن فوقالعاده و ماجراهای خواندنیشان در لابهلای کوههای سر به فلککشیده ایالت کنتاکی دعوت میکند.
آلیس رایت به امید فرار از زندگی ملالآورش در انگلستان با بنت فن کلیو خوشتیپ آمریکایی ازدواج میکند. اما خیلی زود متوجه میشود که محل زندگی جدیدیش به ...
دختری که رهایش کردی
میدونی چه حسی داره وقتی خودتو به سرنوشتت میسپری؟ یه جورایی بهت خوشامد میگه. دیگه نه دردی هست، نه ترسی و نه اشتیاق و آرزویی. مرگ، امید بود که داشت با این تسکین به وجود میاومد. به زودی میتونستم ادوارد رو ببینم. ما تو اون دنیا به هم میرسیدیم، چون مطمئن بودم که خدا مهربونه، خدا هرگر اونقدری بیرحم نیست ...
سرپناه بارانی
سابین متحیر بود، اما اولین بارش نبود که میپرسید چرا نتوانسته مثل پدربزرگ و مادربزرگش یک رابطه عاشقانه داشته باشد. با حسرت فکر کرد که یک عشق واقعی، عشقی که در سختیهای تقدیر زنده بماند و مثل رومئو و ژولیتهای دهه 1950 از روی چیزهای بیاهمیت و دنیوی اوج بگیرد؛ آن عشقی که در کتابها میخوانیم، عشقی که در ترانهها ...
هنوز هم من
تلفنم رو از جیبم کشیدم بیرون و عکسها رو رد کردم تا به عکسهای مورد علاقهم از سم رسیدم که با یونیفرم سبز تیرهش روی تراس نشسته بود. تازه کارش تمام شده بود و چای مینوشید، در حالی که به من لبخند میزد. خورشید پایین پشت سرش بود و یادم میآد که داشتم به خورشید نگاه میکردم که چطوری پایین ...